پیش بینی لرزش در بیماران پارکینسون با استفاده از سیستم عصبی- فازی و الگوریتم بهینه سازی توده ذرات

چکیده مقاله

یکی از عمده ترین نشانههای پارکینسون، وقوع ترمور درحالت استراحت است در این تحقیق یک مدل پیش بین مبتنی بر سیستم های عصبی فازی به منظور پیش بینی و آشکارسازی وقوع ترمور مچ دست در وضعیت استراحت، ارایه شده است مدل پیش بین ارایه شده قادر است وقوع ترمور را در حداکثر 2 ثانیه پیش از مشاهده، آشکار نماید عملکرد مدل عصبی فازی مبتنی بر آنالیز تغییرات سیگنال الکترومایوگرام عضلات جمع کننده مچ دست، بوده است سیگنال الکترومایوگرام عضله جمع کننده مچ بیماران پارکینسون، در وضعیت استراحت ثبت شدهاند پنجره زمانی 2 ثانیه مانده به زمان وقوع ترمور، به پنج پنجره زمانی تقسیم شدند پنج ویژگی آنتروپی، فرکانس میانی، متوسط مقدار مطلق سیگنال تعمیم یافته نوع دوم، توان سیگنال و متوسط قدر مطلق سیگنال از هر پنجره استخراج شدند سیستم عصبی فازی بگونه ای آموزش داده شد تا بتواند در حداقل یکی از چهار پنجره زمانی مذکور، وقوع ترمور را پیش بینی نماید نتایج نشان میدهند که آشکارساز عصبی فازی توانسته است با صحت بیش از 98 درصد، وقوع ترمور مچ دست در وضعیت استراحت را پیش بینی نماید و الگوریتم بهینه سازی توده ذرات دارای صحت91,17 درصد میباشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبداله احمدی

گروه الکترونیک، دانشکده فنی و حرفه ای، واحد محمودآباد، دانشگاه فنی و حرفه ای ، مازندران ، ایران دانشکده فنی وحرفه ای محموداباد هیات علمی گروه برق الکترونیک دانشگاه فنی وحرفه ای مازندران ایران

سیده زینب طالب زاده

شرکت رابین طب هراز، مدیر عامل، آمل، ایران

�حمدی، عبداله و طالب زاده، سیده زینب،1396،پیش بینی لرزش در بیماران پارکینسون با استفاده از سیستم عصبی- فازی و الگوریتم بهینه سازی توده ذرات،پنجمین کنفرانس بین المللی مهندسی برق و کامپیوتر با تاکید بر دانش بومی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مهندسی برق و کامپیوتر با تاکید بر دانش بومی19 بهمن 1396 · تهران