راهکار اجرایی سنجش و ارتقاء کیفیت پیاده راه ها با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی (نمونه موردی: پیاده راه پانزده خرداد تهران)

چکیده مقاله

در طول سه دهه اخیر، در نتیجه اوج گیری و حاد شدن مشکلات شهری مانند آلودگی محیط، دشواری رفت و آمد، افت کیفیت فضاهای شهری و واکنش گسترده ای علیه سلطه حمل و نقل موتوری و کاهش تحرکات پیاده به وجود آمده است چنین شرایطی نیازمند ان است که برنامه ریزان و طراحان، عابر پیاده را به عنوان یک انسان و شهروند به رسمیت شناخته و به تأمین نیازهای او بپردازند در ایران، تلاش در جهت ایجاد پیاده راه های سرزنده شهری در نخستین مراحل خود به سر می برد و اقدامات گسترده ای نیز در جهت سنجش وضعیت پیاده راه های موجود صورت نپذیرفته است این پژوهش در تلاش است تا پس از تدوین چارچوب نظری مناسب در ارتباط با کیفیت پیاده راه هاع با رویکرد ذهنی، به تحلیل عوامل تبیین کننده کیفیت در پیاده راه ها بپردازد و با اولویت بندی حوزه های نیازمند اقدام، کیفیت بالاتری را برای مخاطبان فضا فراهم آورد در همین راستا پیاده راه پانزده خرداد به عنوان نمونه موردی پژوهش انتخاب شد روش پژوهش توصیفی – تحلیلی بوده و از مدل تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شده است یافته های پژوهش نشان می دهد که از مجموع 25 متغیر بیانگر کیفیت، در نهایت 7 عامل «راحتی پیاده روی» و «جذابیت پیاده روی» ،«ایمنی و امنیت» ، «ملاحظات زیست محیطی»، «پیوستگی شبکه»ع «احساس تعلق» و «تنوع و گوناگونی» به عنوان عوامل اصلی کیفیت در این پیاده راه معرفی شده اند و میزان تأثیرگذاری هریک از عوامل مشخص گردیده اند در انتها نیز با توجه به میزان اهمیت هریک از عوامل، پیشنهادها و راهکارهای اجرایی ارائه شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مرتضی خلیلی

دکتری مهندسی حمل و نقل، شرکت مهندسین مشاور پرداراز – شهر تهران

سعید صداقت نیا

دانشجوی کارشناسی ارشد شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران شهر تهران

محمدرضا حقی

دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه بوعلی سینا همدان شهر همدان

�لیلی، مرتضی و صداقت نیا، سعید و حقی، محمدرضا،1392،راهکار اجرایی سنجش و ارتقاء کیفیت پیاده راه ها با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی (نمونه موردی: پیاده راه پانزده خرداد تهران)،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران