چکیده مقاله
بهبود وضعیت دوچرخه سواری و تشویق به استفاده از آن به عنوان یک شیوه حمل و نقلی دوستدار محیط زیست به عنوان یکی از سیاست های مدیریت تقاضای حمل و نقل قابل طرح در شهر تهران مطرح گردیده اس این مطالعه از طریق اطلاعات حاصل از مصاحبه با 290 دوچرخه سوار در سطح منطقه 8 شهر تهران که از سیستم اشتراک دوچرخه استفاده می کرده اند، با هدف شناسایی عوامل و سیاست های موثر در اقبال به استفاده از دوچرخه در سفرهای روزانه انجام شد در این مطاله با استفاده از ساختار مدل لوجیت، علاوه بر اثر سیاست های مرتبط با سیستم اشتراک دوچرخه، نقش متغیرهایی چون ویژگی های فردی، خصوصیات سفر و ویژگی های سیستم دوچرخه سواری شناسایی گردیده است این مطالعه نشان می دهد میزان دسترسی به اتومبیل خانواده موجب کاهش میزان استفاده از دوچرخه اشتراکی می گردد ولی استفاده تمام وقت از دوچرخه، استفاده با هدف کار و تحصیل، بهبود مسیرهای پیاده روی به ایستگاه کرایه دوچرخه و باور به تأثیر سلاتی دوچرخه سواری در افزایش استفاده از دوچرخه اشتراکی موثر می باشد هم چنین ، در شرایط احداث سیستم دوچرخه اشتراکی، ارایه پارکینگ امن برای دوچرخه ها و زهکشی مناسب مسیرهای دوچرخه سواری عامل اصلی بر تمایل به استفاده ازدوچرخه اشتراکی می باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سگری طورزنی، عطیه و حبیبیان، میقات،1392،شناسایی سیاست های موثر بر سیستم اشتراک دوچرخه در شهر تهران،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران