چکیده مقاله
تداخل از برخورد دو یا چند جریان ترافیک هم جهت در امتداد مشخصی از قطعه های آزادراهی یا بزرگاهی به وجود می آید ساختار هندسی و تقاضای جریان عبوری جریان تداخلی و غیر تداخلی از قطعه ی تداخلی، حدود تغییرات سرعت و شدت تعویض خط وسایل نقلیه را نسبت به قطعه ی مبنا تعیین نموده و این تغییرات می توانند عاملی بالقوه در افت کیفی پارامترهای عملکردی و کاهش سطح ایمنی عبور در قطعه ی مذکور محسوب شوند بدیهی است عملکرد نامناسب قطعه ی تداخلی، عملکرد قطعه های تأثیراز آن تحت الشعاع قرار داده و منجر به کاهش مطلوبیت تردد در امتداد محور می گردد از این رو تعیین سطح خدمت قطعه های تداخلی به عنوان معیاری در سنجش عملکردشان و در نگاهی کالن تر ارزیابی عملکردمحورهای در برگیرنده های آن ها ، امری ضروری است در این مقاله مقایسه ی متدولوژی تعیین سطح خدمت «قطعه های تداخلی دو طرفه» که بیشترین میزان آشفتگی جریان را نسبت به سایر انواع قطعه های تداخلی به همراه دارند نتایج به دست آمده نشان می دهد در ویرایش2010 راهنمای ظرفیت راه ها وابستگی فرآیند تخمین سرعت به جزییات بیشتری جریان عبوری از قطعه ی تداخلی همچون تعویض خط وسایل نقلیه منجر به ارائه ی مقادیری واقع بینانه تر نسبت به ویرایش 2000 این راهنما شده و لذا تعین حدود چگالی و نهایتاً سطح خدمت، با تکیه بر متدولوژی پیشنهادی ویرایش 2010 از قابلیت اطمینان بالاتری برخوردار خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
سجاد خلیلی
کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، مهندسین مشاور گذرراه
علیرضا باقری
کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، مهندسین مشاور گذرراه
محمدمصطفی مسعودی
کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، مهندسین مشاور گذرراه
امیر صالحی
کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل
شیوه ارجاع
�لیلی، سجاد و باقری، علیرضا و مسعودی، محمدمصطفی و صالحی، امیر،1392،مقایسه ی متدولوژی تعیین سطح خدمت قطعه های تداخلی دو طرفه در(HCM) ویرایش های 2000 و 2010 راهنمای ظرفیت راه ها(مطالعه ی موردی: نواحی تداخلی دوربرگردان ستاری - شمال بلوار فردوس)،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران