گسترش مدل جاذبه برای حل مسائل پیش بینی توزیع سفر عابر پیاده درشبکه پیاده روی مراکز شهرها (مطالعه موردی مرکز شهر مقدس مشهد)

چکیده مقاله

پیاده روی به خصوص در مراکز شهرها با عنایت به محدودیت های حرکت سواره در این مناطق می تواند یکی از راهکارهای منطقی برای جابه جایی افراد باشد بدین منظور در تهیه طرح های با افق بلندمدت می بایست برنامه ریزی دقیقی جهت نحوه تردد و به تبع پیش بینی تسهیلات لازم برای پیاده در نظر گرفته شود از این رو به دلیل پیچیدگی های رفتار عابران پیاده تاکنون روش دقیقی جهت برآورد توزیع سفر این افراد بین کاربری های مولد و جاذب سفر به کار گرفته نشده و این مسأله چه در ایران و چه در دیگر نقاط جهان همواره یکی از معضلات طراحی ها بوده است در این تحقیق می خواهیم بدانیم چگونه می توان در مناطق مرکزی شهرها بدون داشتن اطلاعات آمارگیری های مبدأ – مقصدع سفرهای پیاده تولید و جذب شده در این مناطق را بین کاربری های مختلف محدوده توزیع کرد در این مقاله سعی شده تا با بسط مدل جاذبه و به کارگیری روش تصحیح در ایه ها در ماتریس تقاضا، روشی برای توزیع سفرهای پیاده پیشنهاد کرد در این راستا با توجه به روش پیشنهادی نسبت به تعیین ماتریس تقاضای سفر پیاده در محدوده مرکزی شهر مشهد اقدام گردید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بهنام جبینی

کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل و ترافیک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

احسان مستوفی افشار

کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل و ترافیک، دانشگاه علم و صنعت

Alireza Ramezani

کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل و ترافیک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

مهدی محمودآبادی

کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل و ترافیک، دانشگاه صنعتی شریف

�بینی، بهنام و مستوفی افشار، احسان و رمضانی، علیرضا و محمودآبادی، مهدی،1392،گسترش مدل جاذبه برای حل مسائل پیش بینی توزیع سفر عابر پیاده درشبکه پیاده روی مراکز شهرها (مطالعه موردی مرکز شهر مقدس مشهد)،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران