چکیده مقاله
تحقیق حاضر به بررسی میزان مدارا در بین رانندگان خودروهای شخصی شهر مشهد در سال 1393می پردازد حجم نمونه 157 نفر است که به صورت تصادفی انتخاب می شوند برای سنجش میزانمدارا از پرسشنامه محقق ساخته استفاده می گردد متغیر مدارا شامل سه بعد مدارا با قانون، مدارا باعابرین پیاده و مدارا با رانندگان می شود بر اساس نتایج تحقیق بعد مدارا با قانون بیشترین و بعدمدارا با رانندگان کمترین نمره را بدست می آورد گویه های مدارا در زمینه پارک خودرو، رد شدن ازچراغ زرد و عدم تحمل نسبت به رد شدن عابرین از خیابان در هر کدام از سه بعد کمترین نمره را دارامی باشد نتایج آزمونها نیز نشان می دهد که مدارای رانندگان زن با افزایش سن کاهش می یابد و درمردان نیز در سنین جوان و بالا مدارای کمتری وجود دارد همچنین در تحصیلات بالا و پایین نیزمیزان مدارا کاهش می یابد و رانندگان با درآمد متوسط نیز میزان مدارای کمتری دارند پیشنهادآموزش تعامل در رانندگی برای اخذ گواهینامه، احداث سرعت گیرهای استاندارد، فرهنگ سازی ردنشدن از چراغ زرد و استفاده از ظرفیتهای قانونی برای افزایش میزان مدارای رانندگان بر اساس نتایجداده می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرانوری بایگی، سیدعلیرضا،1394،تحلیل میزان مدارای رانندگان خودروهای شخصی در زمان رانندگی،چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک5 اسفند 1393 · تهران