تعیین درجه حادثه خیزی محورهای اصلی حمل و نقل جادهای استان کرمان با تکنیک تاکسونومی عددی

چکیده مقاله

تصادفات رانندگی ناشی از افزایش حمل ونقل در جوامع امروزی، به یکی از معضلات مهم کشورهایدر حال توسعه در بخش حمل ونقل و اقتصاد تبدیل شده است خسارات ناشی از مصدومیت و مرگ ومیر قربانیان این تصادفات تبدیل به یکی از چالش های مهم در زمینه ایمنی و سلامت عمومی گردیدهاست این در حالی است که هدف از بنیانگذاری و تبیین یک سیاست حمل ونقلی برای یک کشورایجاد بهترین، مفیدترین، کاملترین و امنترین سیستم حمل ونقل و قراردادن آن با کمترین هزینه درجامعه می باشد بدین جهت به منظور پیاده سازی موثر و سودمند حمل ونقل سعی می شود هزینه هایاجتماعی_اقتصادی تصادفات جادهای و آثار روانی غیرقابل جبران آن برروی افراد و جوامع، عواملایجاد تصادف و نحوهی پیشگیری از آنها با دقت شناسایی گردد در این پژوهش تلاش گردید ضمنآشنایی با روشهای شناسایی و اولویت بندی نقاط حادثه خیز با استفاده از روشهای کمی و کیفی بهبررسی درجه حادثه خیزی محورهای اصلی حمل و نقل جادهای استان کرمان با تکنیک تاکسونومیعددی پرداخته شده است نتایج نشان می دهد در سال 1392 محورهای سیرجان بردسیر و باغین کرمانبا درجه حادثه خیزی 0/12 و 0/31 به ترتیب به عنوان غیربرخوردارترین و برخوردارترین محورهای استان از امنیت شناخته شده اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهلا افشارپور

کارشناس ارشد، دانشگاه سیستان و بلوچستان

مهدیه عددی

دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه شهیدباهنر

حسین مهرابی بشرآبادی

استاد دانشگاه شهید باهنرکرمان

�فشارپور، مهلا و عددی، مهدیه و مهرابی بشرآبادی، حسین،1394،تعیین درجه حادثه خیزی محورهای اصلی حمل و نقل جادهای استان کرمان با تکنیک تاکسونومی عددی،چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک5 اسفند 1393 · تهران