شرایط بهینه برای استفاده از دوربرگردان به عنوان روشی برای کاهش تداخلات در تقاطعات

چکیده مقاله

در این تحقیق به بررسی دوربرگردان به عنوان یک روش ارزان و سریع برای کاهش تداخلات ترافیکی درتقاطعات پرداخته شده است حرکات گردش به چپ در تقاطع ممنوع شده و وسایل چپگرد ابتدا حرکتمستقیم انجام داده از تقاطع عبور کرده و سپس با مانور دوبرگردان به مسیر مورد نظر هدایت میشوند برای بررسی دوربرگردان ابتدا مطالعات پیشین در مورد استفاده از دوربرگردان انجام شد و چهار عامل , حجموسایل ورودی به قطعه تداخلی فاصله تقاطع تا دوربرگردان , حجم وسایل مقابل حرکت دوربرگردان , فاصله دوربرگردان تا تقاطع و درصد وسایل گردش کننده به چپ به عنوان پارامتر های تاثیر گذار بر عملکرددوربرگردان تعیین شد سناریو های مختلف تعریف شده , در نرم افزار شبیه ساز ترافیکیaimsun شبیه سازی شدند و زمان سفر وسایل گردش کننده به چپ به عنوان پارامتر تاثیر گذار بر عملکرد دوربرگردان پساز احداث دوربرگردان از خروجی ها استخراج شد پس از تحلیل نتایج و استفاده از آنها در نرم افزار برنامه نویس ژنتیکیgenexprotool مدل های ژنتیکی برای توصیف شرایط بدست آمد و مدل های بدست آمده عنوان تابع هدف در االگوریتم فراابتکاری ژنتیک به کار برده شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رضا مویدفر

استادیار، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران

مریم طاهرزاده

کارشناس ارشد راه و ترابری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

مویدفر، رضا و طاهرزاده، مریم،1394،شرایط بهینه برای استفاده از دوربرگردان به عنوان روشی برای کاهش تداخلات در تقاطعات،پانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک11 اسفند 1394 · تهران