مقایسه دو روش برنامهریزی وسیله نقلیه در میزان بهرهوری ناوگان اتوبوسرانی

چکیده مقاله

هدف این مقاله بررسی دو روش برنامهریزی ناوگان و مقایسه بهرهوری ناوگان اتوبوسرانی بدست آمده با این دوروش است روش اول برنامهریزی ناوگان، که در بیشتر شهرهای کشور استفاده میشود روش ورود زودتر و خروجزودتر نامیده میشود در این روش هر اتوبوس پس از اتمام سفر خود برای انتخاب سفر بعدی ، زودترین سفر در برنامه مسیر خود را بر میگزیند روش دوم توسط سدر پیشنهاد شده است و با استفاده از تابع کمبود برنامه یناوگان را تعیین میکند در این روش در هر مرحله با تولید زنجیره ای از سفرهای مرده سعی در کاهش تعداد ناوگان میشود این کاهش تعداد ناوگان در واقع با به تعادل رساندن برنامه هر اتوبوس ایجاد میشود برای تعیین عملکرد هر دو روش، دو برنامه زمانبندی ارایه شده و برنامه ناوگان با استفاده از دو روش بالا محاسبه شده است نتایج نشان میدهد که روش دوم تعداد ناوگان کمتری نسبت به روش اول بدست میدهد و بهرهوری بیشتری برای اتوبوسها بدست میدهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حمید شیرمحمدی

استادیار دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه

عبدالله بابایی

دانشجوی دکتری خاک، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

یعقوب زارع

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر

نادر گلشن آرا

فارغ التحصیل کارشناسی ارشد دانشگاه علم وصنعت ایران

�یرمحمدی، حمید و بابایی، عبدالله و زارع، یعقوب و گلشن آرا، نادر،1394،مقایسه دو روش برنامهریزی وسیله نقلیه در میزان بهرهوری ناوگان اتوبوسرانی،پانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک11 اسفند 1394 · تهران