چکیده مقاله
روان شناسی مثبت نگر به عنوان یکی از شاخه های نوین روان شناسی، بر تقویت جنبه های مثبت شخصیت و افزایش کیفیت زندگی افراد تمرکز دارد این رویکرد با تاکید بر خوش بینی، تاب آوری و معنا در زندگی، توانسته است در حوزه های مختلف از جمله آموزش و پرورش نقش موثری ایفا کند آموزگاران به عنوان کلیدی ترین عوامل در فرایند آموزش، نیازمند مهارت های اجتماعی قوی برای برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان، همکاران و والدین هستند مهارت های اجتماعی نظیر همدلی، ارتباط موثر، مدیریت تعارض و همکاری، پایه و اساس محیط یادگیری مثبت و سازنده را تشکیل می دهند مقاله حاضر با هدف بررسی کاربرد روان شناسی مثبت نگر در تقویت مهارت های اجتماعی آموزگاران و اثراتش بر فراگیران، بر مبنای مطالعات نظری و پژوهش های میدانی انجام شده، نشان می دهد که آموزش اصول مثبت نگری می تواند نقش بسزایی در افزایش تاب آوری، بهبود روابط بین فردی و ارتقای رضایت شغلی آموزگاران داشته باشد همچنین، این رویکرد باعث افزایش انگیزه و کاهش استرس در محیط کاری می شود که در نهایت به بهبود کیفیت آموزش و یادگیری منجر خواهد شد نتایج حاصل از تحقیقات موجود حاکی از آن است که کاربرد تکنیک هایی مانند تمرین شکرگزاری، تمرکز بر نقاط قوت، و ایجاد فضای حمایتی، تاثیر قابل توجهی در تقویت مهارت های اجتماعی آموزگاران دارد بنابراین، بهره گیری از روان شناسی مثبت نگر به عنوان یک استراتژی موثر در آموزش و توانمندسازی آموزگاران می تواند زمینه ساز تحول مثبت در نظام آموزشی باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نظرپور، زینب و آدینه وند، فاطمه و آدینه وند، سکینه،1404،کاربرد روانشناسی مثبت نگر در تقویت مهارتهای اجتماعی آموزگاران و پیامدهای آن بر رفتار دانش آموزان،پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی11 مرداد 1404 · همدان