کدام تصویرسازی حرکتی بهتر است؟ مقایسه اثر بخشی تصویر سازی حرکتی ایستا و پویا بر یادگیری و عملکرد مهارت های ورزشی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی و مقایسه اثر بخشی دو شیوه تصویرسازی حرکتی ایستا SMI و پویا dMI بر یادگیری یادداری و عملکرد مهارتهای ورزشی بود در این راستا مطالعات پیشین و پژوهشهای دانشگاهی نشان داده اند که افزودن عناصر حرکتی به تصویر سازی ذهنی موجب افزایش تحریک عصبی و هم پوشانی بیشتر با شبکه های حرکتی واقعی میشود در پژوهش حاضر داده های تجربی حاصل از چندین طرح نیمه تجربی مانند شوت و دریبل فوتبال مرور و تلفیق گردید که در آن شرکت کنندگان در گروههای تمرین جسمانی تصویر سازی حرکتی ایستا و تصویرسازی حرکتی پویا شرکت داشتند نتایج اکثر مطالعات بیانگر برتری معنادار تصویرسازی پویا در بهبود هماهنگی فضایی زمانی کنترل نیرو و تثبیت نقشه های حرکتی بود از منظر نظری این یافته ها با اصول مدل PETTLEP و نظریه معادل سازی عملکردی سازگارند و نشان میدهند که هر چه شباهت تصویرسازی با اجرای واقعی بیشتر باشد انتقال یادگیری به عمل نیز قوی تر خواهد بود بنابراین میتوان نتیجه گرفت که تصویر سازی حرکتی پویا نسبت به ایستا اثر بخشی بالاتری در بهبود مهارتهای پیچیده و پویای ورزشی دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سعید نقی زاده

کارشناسی ارشد رفتارحرکتی دانشگاه ارومیه

نقی زاده، سعید،1404،کدام تصویرسازی حرکتی بهتر است؟ مقایسه اثر بخشی تصویر سازی حرکتی ایستا و پویا بر یادگیری و عملکرد مهارت های ورزشی،پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی11 مرداد 1404 · همدان