چکیده مقاله
در بیان مسئله باید گفت پرخاشگری، عبارت است از رفتاری که هدف آن صدمه زدن به خود یا به دیگری می باشد در این تعریف قصد و نیت فرد مهم است یعنی رفتای پرخاشگری محسوب می شود که از روی قصد وعمل برای صدمه زدن به دیگری یا به خود انجام گفته باشد پرخاشگری به منظور توصیف مجموعه ای از رفتارهایبرون ریزانه مورد استفاده قرارمی گیرد که در همه آنها مشخصه تجاوز به حقوق افراد دیگر اجتماع و تاثیر آزارنده ی این رفتار مشترک است اعمال پرخاشگرانه شامل رفتارهای جسمی و کلامی پرخاشگری نظیر تهدید کردن ، مشاجره لفظی و همچنین ویرانی دارایی است معلمان یکی از افراد کلیدی هستند که نقش مهمی در پرورش نیروهای فرهنگی اجتماعی اقتصادی در زندگی دانش آموزان دارند و می توانند دانش آموزان را که جزئی ازافراد جامعه هستند و درآینده نقش ایفا می کنند هدایت و راهنمایی کنند تا بتوانند آینده جامعه خود را به دست خود رقم زنند معلم یکی از ارکان مهم نظام آموزش و پرورش است و نقشی ماندگار و وظایفی اثرگذار در فرایند تعلیم و تربیت دارد یکی از مهم ترین آنان ، هدایتگری و نقش تربیتی معلم است در تعلیم و تربیت اسلامی ، معلمی شغل انبیا است و از معلم به مثابه مربی ، الگو واسوه یاد شده است که علاوه بر تعلیم ، در هدایت و تربیت مربیان نیز نقشی فعال و موثر دارد با توجه به تجارب روایتی پیرامون مسئله بهبود و رفع پرخاشگری دانش آموزان به دست آمده می توان گفت نظرات همکاران فرهنگی راجع به بهبود و رفع پرخاشگری دانش آموزان در این رابطه کاملاصحیح و مبتنی بر واقعیت است از این رو پیشنهاد می شود مباحث بهبود و رفع پرخاشگری دانش آموزان و ناسازگاری در محیط مدرسه با محوریت سند تحول بنیادین مطرح گردد صاحب نظران حوزه علوم اجتماعی در مورد پرخاشگری به دو گروه تقسیم شده اند گروهی معتقدند که پرخاشگری ذاتی و فطری است وگروهی دیگر آن را حاصل عوامل اجتماعی در نتیجه اکتسابی می دانند و هر دو گروه برای تائید نظریات خود شواهد و دلایلی را مطرح می کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نی زاد، نازنین و فعلی، زهرا و فضلی، فاطمه و جعفری کلیبر، فاطمه،1402،شناسایی خشم در یک روایت پژوهی،هفتمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش31 خرداد 1402 · تهران