چکیده مقاله
رضایت زناشویی، یکی از مهمترین شاخصههای سلامت و پایداری خانواده است که تحﻘق ﺁن نیازمند توجه به مجموعهای از عوامل و راهکارهای علمی و دینی میباشد مطابق محتوای متن حاضر، عوامل موثر بر پایداری رضایت زناشویی شامل وجود ایمان و باورهای مشترک دینی، رعایت اخلاق اسلامی، حفظ احترام متﻘابل، مسیولیتپذیری زوجین، و تعهد عملی به اصول زندگی زناشویی است همچنین این عوامل با گفتوگو و همفکری مستمر، مشارکت در تصمیمگیریها، مدارا با تفاوتها، کنترل خشم و بخشش، و پرهیز از بدبینی و بدگمانی تﻘویت میشوند در این تحﻘیق به راهکارهای عملی چون تﻘویت پیوند عاطفی از طریق ابراز محبت، توجه به نیازهای روحی و جسمی یکدیگر، تﻘسیم عادلانه وظایف خانه، مراقبت از سلامت اخلاقی و روانی خانواده، مشورت در مسایل مهم، و افزایش دانش و مهارتهای زندگی مشترک تاکید شده است علاوهبراین، پرهیز از مﻘایسه منفی، توجه به جایگاه هر یک از زوجین، گسترش فرهنگ عذرخواهی و گذشت، و بهرهگیری از ﺁموزههای اسلامی و توصیههای اهلبیت ع بهعنوان راهکارهای اساسی حفظ و ارتﻘای رضایت زناشویی معرفی میشود در مجموع، پایداری رضایت زناشویی از رهگذر ترکیب ارزشهای دینی، ارتباط صمیمانه، اعتدال در تعاملات، و مسیولیتپذیری متﻘابل حاصل میگردد و هر خانواده موفق باید این مولفهها و راهکارها را سرلوحه سبک زندگی خود قرار دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بدالله پور، اکرم و عجمی، سلمان و امیدی کناری، محمدمهدی،1404،بررسی راه کارهای فقهی و عملی پایداری رضامندی در خانواده،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه