چکیده مقاله
یادگیری یک زبان جدید، فراتر از حفظ کردن کلمات و گرامر در محیط های خشک کلاس درس، در واقع تجربه کردن فرهنگ و زیستن در فضای آن زبان است در این میان، ابزارهایی چون فیلم ها و موسیقی، نه تنها به عنوان سرگرمی، بلکه به عنوان «منابع آموزشی اصیل» عمل می کنند که یادگیرنده را مستقیما با زبان زنده و جاری جامعه هدف مواجه می سازند برخلاف متون کتاب های درسی که اغلب ساختاریافته و گاهی غیرطبیعی هستند، فیلم ها و موسیقی، زبان را در بستر واقعی، با تمام تپش ها، احساسات و پیچیدگی های اجتماعی اش به گوش ما می رسانند و از این طریق، فاصله میان «دانستن زبان» و «توانایی ارتباطی در دنیای واقعی» را به شکل چشم گیری کاهش می دهند در بررسی نقش فیلم ها، باید به این نکته توجه داشت که سینما و سریال ها، یادگیری را از حالت انتزاعی به حالت بصری تبدیل می کنند تماشای یک اثر تصویری، به دلیل همراهی صدا با تصویر و حرکات بدن زبان اشاره و میمیک ، باعث می شود که مفاهیم و کلمات جدید در بستری معنایی قرار گیرند و در حافظه بلندمدت تثبیت شوند تماشای فیلم ها با زیرنویس انگلیسی یا حتی بدون زیرنویس، گوش دانش آموز را با لهجه های مختلف، تفاوت های گویشی و به ویژه اصطلاحات عامیانه Slang و عبارات رایج روزمره آشنا می کند که در هیچ کتابی یافت نمی شوند این فرآیند، باعث می شود که زبان آموز به جای ترجمه کلمه به کلمه، یاد بگیرد که مفاهیم را در قالب موقعیت ها درک کند و به تدریج، سرعت پردازش ذهنی او در درک شنیداری افزایش یابد از سوی دیگر، موسیقی به دلیل ساختار ریتمیک و ملودیک خود، یکی از قدرتمندترین ابزارها برای تقویت تلفظ و آهنگ زبان Intonation است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اور اصل بندرعباسی، رویا،1404،بررسی نقش رسانه های دیداری-شنیداری در ارتقای مهارت های زبانی در یادگیری انگلیسی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه