چکیده مقاله
این مقاله به بررسی نقش محوری مدیران آموزگار در کاهش تعارض های مدرسه ای و ارتقای نظم آموزشی می پردازد. مدیران آموزگار به دلیل جایگاه دوگانه خود در مدرسه، هم به عنوان مدیر و هم به عنوان معلم، می توانند نقش کلیدی در شناسایی ریشه های تعارض ایفا کنند. تعارض های مدرسه ای اغلب ناشی از ضعف ارتباطات، بی عدالتی در قوانین و فقدان نظارت موثر است. این پژوهش مروری نشان می دهد که مدیران آموزگار با اتخاذ سبک رهبری تحول آفرین و مشارکتی، بستر را برای کاهش تنش ها هموار می سازند. همچنین، آنان با تدوین آیین نامه های رفتاری شفاف و منعطف، به بهبود نظم در کلاس و مدرسه کمک می کنند. از سوی دیگر، توانمندسازی دبیران از طریق کارگاه های مدیریت تعارض، یکی از راهبردهای اثربخش این مدیران است. ایجاد فرهنگ گفت وگو و حل مسئله به جای تنبیه، از دیگر اقدامات مهم آنان به شمار می رود. مدیران آموزگار موفق با حضور مستمر در فضای مدرسه، تعارض ها را در مراحل اولیه شناسایی و مدیریت می کنند. این حضور فعال، حس نظارت عادلانه را در دانش آموزان و کادر آموزشی تقویت می نماید. نتایج بررسی نشان می دهد که مدارس با مدیران آموزگار توانمند، به طور معناداری تعارض های بین فردی کمتری دارند. همچنین، نظم آموزشی در این مدارس پایدارتر بوده و افت تحصیلی ناشی از بینظمی کاهش می یابد. در نهایت، نقش مدیران آموزگار فراتر از اجرای قوانین، به عنوان میانجی گر و تسهیل گر روابط انسانی در مدرسه تبلور می یابد.
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عیدی، لقمان و فتوحی، هانا و قائم پناه، مرضیه و نبوی، سید احمد،1404،بررسی نقش مدیران آموزگار در کاهش تعارض های مدرسه ای و ارتقای نظم آموزشی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه