چکیده مقاله
هدف از این تحقیق حاضر بررسی رابطه الگوهای ارتباطی خانواده با تاب آوری در دانش آموزانشاهد و غیر شاهد شهر شیراز بوده است این پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی و جامعه آماری آنشامل کلیه دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۱ ۱۴۰۰ بوده است که از این تعداد ۱۲۰ نفر ۶۰ نفر دانش آموز شاهد و ۶۰ نفر دانش آموز غیر شاهد به روش نمونه گیریتصادفی ساده انتخاب شدند برای گردآوری داده ها از پرسشنامه الگوی ارتباط خانواده کوئرنر وفیتزپاتریک، ۲۰۰۲ و تاب آوری کانر و دیویدسون استفاده گردیده شد پایایی کل پرسشنامه ارتباطالگوی ارتباط خانواده با استفاده از روش آلفای کرونباخ ۰/۹۰ پایایی پرسشنامه تاب آوری ۰/۷۹ بدست آمد نتایج نشان داد: بین ابعاد الگوهای ارتباطی خانواده با تاب آوری در دانش آموزان رابطهمعنی داری وجود دارد بین بعد جهت گیری گفت و شنود خانواده با تاب آوری رابطه مثبت ومعنی داری و بین بعد جهت گیری همنوایی با تاب آوری رابطه منفی معنی داری وجود دارد همچنین،بین تاب آوری دانش آموزان شاهد و غیر شاهد تفاوت معنی داری وجود ندارد بین الگوی ارتباطیخانواده دانش آموزان شاهد و غیر شاهد تفاوت معنی داری وجود ندارد
کلیدواژهها
نویسندگان
سید احمد هاشمی
استاد تمام گروه علوم تربیتی، واحد لامرد، دانشگاه آزاد اسلامی ،لامرد، ایران
سیداحمد هاشمی
استاد تمام گروه علوم تربیتی، واحد لامرد، دانشگاه آزاد اسلامی ،لامرد، ایران
مختار رنجبر
استادیار گروه مدیریت واحد لامرد دانشگاه آزاد اسلامی لامرد ایران
مژده مهاجری
دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لامرد، ایران
شیوه ارجاع
هاشمی، سیداحمد و رنجبر، مختار و مهاجری، مژده،1402،رابطه تاب آوری دانش آموزان شاهد و غیر شاهدبا الگوهای ارتباطی خانواده،هجدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی1 دی 1402