عدالت آموزشی در مناطق محروم ایران

چکیده مقاله

عدالت آموزشی به معنای فراهم سازی فرصت های برابر برای آموزش با کیفیت برای همه دانش آموزان، بدون در نظر گرفتن موقعیت جغرافیایی، اقتصادی یا اجتماعی آنان است در مناطق محروم، نبود زیرساخت های مناسب آموزشی، کمبود فضای رفاهی و ورزشی، ضعف دسترسی به فناوری های نوین، و عوامل اجتماعی همچون فقر و کار کودکان منجر به شکاف عمیق در کیفیت و دسترسی آموزشی شده اند این نابرابری ها نه تنها رشد علمی و فردی کودکان را مختل می کند، بلکه موجب بازتولید فقر و نابرابری در نسل های آینده می شود دستیابی به عدالت آموزشی نیازمند سیاست گذاری هدفمند، توزیع عادلانه منابع، توانمندسازی معلمان، و تقویت مشارکت اجتماعی در توسعه آموزش مناطق محروم است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آمنه عبدی

آموزگار

مهناز بناری

آمنه عبدی آموزگارزهرا ابراهیم خانلوی سیسیسمانه نجفوندروشنک شیرانی شلمزاری

زهرا ابراهیم خانلوی سیسی

آمنه عبدی آموزگارمهناز بناریسمانه نجفوندروشنک شیرانی شلمزاری

سمانه نجفوند

آمنه عبدی آموزگارمهناز بناریزهرا ابراهیم خانلوی سیسیروشنک شیرانی شلمزاری

روشنک شیرانی شلمزاری

آمنه عبدی آموزگارمهناز بناریزهرا ابراهیم خانلوی سیسیسمانه نجفوند

�بدی، آمنه و بناری، مهناز و ابراهیم خانلوی سیسی، زهرا و نجفوند، سمانه و شیرانی شلمزاری، روشنک،1404،عدالت آموزشی در مناطق محروم ایران،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران