چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی آسیب پذیری روانی بر اساس اختلالات عاطفی رفتاری، ناگویی خلقی با نقش واسطه ای رویارویی با بحران در جوانان شهر گچساران در سال ۱۴۰۴ انجام گردید روش این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود جامعه آماری، جوانان شهر گچساران بودند که با روش نمونه گیری در دسترس و با استفاده از فرمول کوکران، ۴۰۰ نفر از جوانان شهر گچساران به عنوان حجم نمونه انتخاب شد به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه هایرویارویی با بحران اندلر و پارکر ۱۹۹۰ ، آسیب های روانی SCL ۲۵ نجاریان و داوودی ۱۳۸۰ ، ناگویی خلقی تورنتو،اختلالات عاطفی رفتاری کوای و پترسون ۱۹۸۷ استفاده شد تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده از اجرای پرسشنامه ها، بوسیله نرم افزار SPSS و PLS در دو بخش توصیفی میانگین و انحراف معیار و استنباطی انجام گرفت براساس یافته های پژوهش ۵/۷۴ درصد از تغییرات آسیب پذیری روانی بعلت اثر مستقیم و غیر مستقیم اختلالات عاطفی رفتاری، ناگویی خلقی و رویارویی با بحران بوده و ۱/۴۴ درصد از تغییرات متغیر واسطه ای رویارویی با بحران متاثر از اختلالات عاطفی رفتاری بوده است بنابراین بین اختلالات عاطفی رفتاری، ناگویی خلقی و آسیب پذیری روانی با نقش واسطه ای رویارویی با بحران یی رابطه معناداری وجود دارد p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیزاده، راضیه و درخش، علی،1404،پیش بینی آسیب پذیری روانی بر اساس اختلالات عاطفی- رفتاری، ناگویی خلقی با نقش واسطه ای رویارویی با بحران در جوانان شهر گچساران،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران