چکیده مقاله
تعاملات والدین و کودک در دوران پیش دبستانی بنیانی اساسی برای رشد اجتماعی عاطفی فرزندان ایجاد می کند این دوره حساس از زندگی، شکل گیری نخستین الگوهای دلبستگی و تنظیم هیجانات را رقم می زند کیفیت رابطه والد کودک، مستقیما بر توانایی کودک در برقراری ارتباط با همسالان تاثیر می گذارد پاسخ دهی گرم و حساس والدین، احساس امنیت و اعتماد به نفس را در کودک تقویت می نماید برعکس، تعاملات سرد و بی توجه، می تواند منجر به بروز مشکلات رفتاری و عاطفی گردد سبک های فرزندپروری مقتدرانه، که دربرگیرنده مرزهای روشن و محبت فراوان است، پیشرفت اجتماعی بهتری به دنبال دارد از طریق بازی و گفتگوی روزمره، والدین مهارت های همدلی و حل تعارض را به کودک می آموزند کودکانی که از تعاملات مثبت با والدین برخوردارند، اضطراب جدایی کمتری در محیط های ناآشنا نشان می دهند این تعاملات همچنین پایه های خودتنظیمی و مدیریت خشم را در موقعیت های پرچالش استوار می سازد پژوهش ها نشان می دهد که حضور مادر و پدر در فعالیت های مشترک، رشد نظریه ذهن را تسریع می بخشد کودک از طریق الگوبرداری از واکنش های والدین، معنای حالات چهره و لحن صدا را درک می کند در غیاب تعاملات کافی، احتمال بروز پرخاشگری واکنشی و کناره گیری اجتماعی افزایش می یابد برنامه های مداخله زودهنگام با تمرکز بر بهبود تعاملات، تاثیرات شگرفی بر مسیر تحولی کودک دارند بنابراین، تقویت رابطه والد کودک در سال های پیش دبستانی، سرمایه گذاری مادام العمر برای سلامت عاطفی و اجتماعی فرد محسوب می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میلان، مسعود،1404،تاثیر تعاملات والد-کودک بر رشد اجتماعی- عاطفی در دوران پیش دبستانی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه