چکیده مقاله
کودکان دارای معلولیت های جسمی حرکتی، به دلیل محدودیت های فیزیکی، تجربه مکرر ناکامی، طرد اجتماعی، وابستگی به دیگران، و مواجهه با موانع محیطی، در معرض خطر بالایی برای کاهش تاب آوری، افزایش افسردگی و اضطراب، و افت کیفیت زندگی قرار دارند تاب آوری – توانایی مقابله موثر با استرس ها، دشواری ها و ضربه های روانی – در این کودکان نقشی تعیین کننده در سلامت روان، سازگاری اجتماعی، و موفقیت تحصیلی ایفا می کند قصه گویی درمانی، به عنوان یک مداخله روان شناختی غیردارویی، کم هزینه و در دسترس، با استفاده از داستان های درمانی طراحی شده، به کودک امکان می دهد تا از طریق همذات پنداری با قهرمان داستان که مشکلات مشابهی دارد، راهبردهای مقابله را به صورت غیرمستقیم و ایمن بیاموزد این مقاله با روش مرور نظام مند و تحلیل ترکیبی ۶۵ مطالعه انجام شده در ایران و جهان از سال ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۵ ، به بررسی تاثیر قصه گویی درمانی بر افزایش تاب آوری و مولفه های آن در کودکان دارای معلولیت جسمی حرکتی می پردازد یافته ها نشان می دهد که قصه گویی درمانی به طور معناداری تاب آوری کلی با اندازه اثر ۰ ۸۲ ، خودکارآمدی با اندازه اثر ۰ ۷۶ ، خوش بینی با اندازه اثر ۰ ۷۱ ، مهارت های حل مسئله با اندازه اثر ۰ ۶۸ ، و تنظیم هیجانی با اندازه اثر ۰ ۷۴ را افزایش می دهد و در عین حال علائم افسردگی و اضطراب را کاهش می دهد موثرترین رویکرد، قصه گویی تعاملی همراه با فعالیت های هنری نقاشی، نمایش، ساخت کاردستی و مشارکت فعال کودک در تکمیل و تغییر داستان است قصه هایی که دارای شخصیت اصلی با معلولیت مشابه، الگوی روشن مقابله موفق، و پیام های امیدبخش و واقع بینانه هستند، بیشترین اثربخشی را دارند در پایان، راهکارهای عملی برای درمانگران، والدین و معلمان به منظور استفاده از قصه گویی درمانی در منزل، مدرسه و مراکز توانبخشی ارائه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فیروزی نیا، علی اصغر و اسکندری، محمد،1404،تاثیر قصه گویی درمانی بر افزایش تاب آوری در کودکان دارای معلولیت های جسمی-حرکتی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه