تاثیر هم افزایی معلم و مربی پرورشی بر کاهش افت تحصیلی دانش آموزان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هم افزایی بین معلم متصدی آموزش دروس و مربی پرورشی مسئول فعالیت های تربیتی و اخلاقی بر کاهش افت تحصیلی دانش آموزان انجام شد افت تحصیلی به عنوان یکی از چالش های مزمن نظام آموزشی ایران، سالانه هزینه های سنگین اقتصادی و روانی اجتماعی به خانواده ها و جامعه تحمیل می کند یکی از علل مهم و اغلب نادیده گرفته شده افت تحصیلی، «گسست» بین آموزش آنچه معلم در کلاس تدریس می کند و تربیت آنچه مربی پرورشی در فعالیت های فوق برنامه به دانش آموز منتقل می کند است در بسیاری از مدارس، معلم و مربی پرورشی به صورت دو جزیره جداگانه عمل می کنند و هیچ هماهنگی و هم افزایی بین آنها وجود ندارد این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل، با مشارکت ۱۲۰ دانش آموز پایه هشتم از چهار مدرسه در شهر اصفهان انجام شد دو مدرسه ۶۰ دانش آموز به عنوان گروه آزمایش با برنامه هم افزایی و دو مدرسه ۶۰ دانش آموز به عنوان گروه کنترل بدون هم افزایی به صورت تصادفی انتخاب شدند در گروه آزمایش، یک برنامه منظم هماهنگی بین معلم و مربی پرورشی به مدت ۱۰ هفته اجرا شد: جلسات هفتگی هماهنگی ۳۰ دقیقه ، طراحی پروژه های مشترک آموزشی تربیتی، ادغام مفاهیم تربیتی در دروس تخصصی مثل ریاضی و علوم و بالعکس، و ارائه بازخوردهای یکپارچه به دانش آموز و خانواده گروه کنترل هیچ برنامه هماهنگی دریافت نکرد و معلم و مربی پرورشی به صورت سنتی و جداگانه عمل کردند ابزارهای اندازه گیری شامل معدل نیمسال اول و دوم به عنوان شاخص اصلی افت تحصیلی ، پرسشنامه انگیزه تحصیلی ۳۰ گویه با ضریب پایایی ۰/۸۹، و مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۰ معلم و مربی بود یافته های جدول ها نشان داد که میانگین معدل در گروه آزمایش از ۱۴/۸۰ در نیمسال اول به ۱۷/۲۰ در نیمسال دوم افزایش یافت ۲/۴۰ نمره افزایش ، در حالی که گروه کنترل از ۱۴/۹۰ به ۱۵/۳۰ رسید ۰/۴۰ نمره افزایش پی کمتر از ۰/۰۰۱، اندازه اثر ۱/۴۵ نرخ افت تحصیلی معدل زیر ۱۲ یا مردودی در یک درس در گروه آزمایش از ۱۸ درصد در نیمسال اول به ۵ درصد در نیمسال دوم کاهش یافت، در حالی که در گروه کنترل از ۱۷ درصد به ۱۴ درصد رسید همچنین میانگین نمرات انگیزه تحصیلی در گروه آزمایش از ۶۸/۵۰ به ۸۴/۲۰ از ۱۰۰ افزایش یافت پی کمتر از ۰/۰۰۱ تحلیل کیفی مصاحبه ها نشان داد که مهمترین مولفه های هم افزایی موثر عبارتند از: «ارتباط منظم و برنامه ریزی شده» نه ارتباط تصادفی ، «احترام متقابل به تخصص یکدیگر» معلم به جنبه های تربیتی و مربی به جنبه های آموزشی ، «زبان مشترک در برخورد با دانش آموز» هماهنگی در تشویق و تنبیه ، و «پروژه های مشترک» فعالیت هایی که هم هدف آموزشی و هم هدف تربیتی دارند بحث مقاله بر ضرورت بازتعریف نقش مربی پرورشی از «مسئول اردو و نمازخانه» به «شریک راهبردی معلم در فرایند یاددهی یادگیری» و طراحی مدل عملی هم افزایی در مدارس متوسطه تاکید دارد پیشنهاد می شود «برنامه ملی هم افزایی معلم و مربی پرورشی» در کلیه مدارس متوسطه ایران تدوین و اجرا شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

طیبه فرهادی عباس آباد

کارشناسی منابع طبیعی دانشگاه پیام نور، آموزش و پرورش شهر:سیسخت

زهرا صابری

کارشناسی ارشد تربیت بدنی، آموزش و پرورش شهر:سی سخت

حلیمه جعفریان

کارشناسی ارشد روانشناسی شناسی عمومی دانشگاه آزاد یاسوج، آموزش و پرورش شهر :سی سخت

فرهادی عباس آباد، طیبه و صابری، زهرا و جعفریان، حلیمه،1404،تاثیر هم افزایی معلم و مربی پرورشی بر کاهش افت تحصیلی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه