چکیده مقاله
هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های بنیادین عصر دیجیتال، به سرعت در حال دگرگون سازی نظام های تصمیم گیری، تدوین سیاست و اداره ی شهرهاست این مقاله با رویکردی توصیفی‐تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و اسناد بین المللی، به بررسی چندسویه ی تاثیرات هوش مصنوعی بر سیاست گذاری عمومی و مدیریت شهری می پردازد پرسش اصلی آن است که هوش مصنوعی تا چه اندازه و در چه ابعادی می تواند فرایندهای خط مشی گذاری و اداره ی شهرها را متحول سازد و این تحول با چه چالش ها، مخاطره ها و الزامات حکمرانی همراه است یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی در چهار حوزه ی کلیدی شامل «بهبود شفافیت و شواهد محوری در تصمیم گیری»، «بهینه سازی زیرساخت ها و خدمات شهری»، «پیش بینی و مدیریت بحران های شهری» و «مشارکت پذیری و تعامل شهروندی» تاثیراتی ژرف و بعضا ساختارشکن بر جای گذاشته است با این حال، پیاده سازی آن در بخش عمومی با موانعی نظیر شکاف دیجیتال، چالش های حریم خصوصی، سوگیری های الگوریتمی، مسئولیت پذیری نامشخص و نارسایی های نهادی روبه روست مقاله در نهایت بر ضرورت تدوین چارچوب های نظارتی تطبیق پذیر، سرمایه گذاری در سواد دیجیتال عمومی و بازطراحی ساختارهای مدیریتی مبتنی بر هم افزایی انسان و ماشین تاکید می کند نتیجه ی کلیدی آن است که هوش مصنوعی نه یک ابزار صرف، بلکه یک پارادایم جدید در حکمرانی شهری و عمومی محسوب می شود که نیازمند بازتعریف نقش ها، قوانین و ارزش های بنیادین در عرصه ی عمومی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ابازاده، علیرضا،1404،تاثیر هوش مصنوعی بر سیاست گذاری عمومی و مدیریت شهری،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه