چکیده مقاله
دوره نوجوانی، به عنوان یکی از حساسترین، چالش برانگیزترین و در عین حال آسیب پذیرترین مراحل رشد انسانی، با تحولات شگرف زیستی، روانی، شناختی و اجتماعی همراه است در این دوره گذار از کودکی به بزرگسالی، نوجوانان با سوالات بنیادین هویتی مواجه می شوند من کیستم؟ به کجا تعلق دارم؟ ارزش های من چیست؟ ، نیاز شدیدی به پذیرش و تایید از سوی گروه همسالان پیدا می کنند، و به دلیل رشد ناقص قشر پیش پیشانی مغز مسئول کنترل تکانه، تصمیم گیری منطقی و پیش بینی پیامدهای بلندمدت ، بیش از هر دوره دیگری در معرض «رفتارهای پرخطر قرار دارند این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ورزش های گروهی بر کاهش رفتارهای پرخطر نوجوانان و تحلیل مکانیسم های علی این تاثیر، با استفاده از روش تحقیق کیفی از نوع تحلیل پدیدارشناسانه انجام شده است داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق با ۲۵ نفر از نوجوانان ۱۴ تا ۱۸ سال که سابقه حداقل دو سال فعالیت منظم در تیم های ورزشی گروهی داشتند، و همچنین با ۱۰ نفر از مربیان و روانشناسان ورزشی گردآوری شد یافته های پژوهش در قالب سه جدول ارائه می شوند: جدول اول به دسته بندی رفتارهای پرخطر رایج در نوجوانان ایرانی و عوامل خطرساز می پردازد جدول دوم مکانیسم های تاثیر ورزش های گروهی بر کاهش هر یک از این رفتارها را با ذکر شواهد عینی تحلیل می کند جدول سوم نیز الگوی پیشنهادی برای طراحی برنامه های مبتنی بر ورزش های گروهی در مدارس و مراکز اجتماعی ارائه می دهد نتایج پژوهش نشان می دهد که ورزش های گروهی از طریق اشغال سازنده اوقات فراغت، ایجاد پیوندهای عاطفی قوی با همسالان سالم، تقویت خودکنترلی و مهارت های حل تعارض، افزایش عزت نفس و خودکارآمدی، ارائه الگوهای موفق و سالم، و تخلیه هیجانات منفی، به طور معناداری میزان رفتارهای پرخطر را کاهش می دهند بر اساس یافته ها، راهکارهایی برای مدارس، خانواده ها، و نهادهای اجتماعی ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریفیان اجتهادی، وحیده و قوامیان، بیتا و حصارنوی، طوبی،1404،تاثیر ورزش های گروهی بر کاهش رفتارهای پرخطر نوجوانان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه