چکیده مقاله
آموزش ادبیات فارسی به عنوان هسته بنیادین هویت فرهنگی و زبانی جامعه، در نظام آموزشی مدارس همواره با چالش های روش شناختی متعددی از جمله گرایش به شیوه های سنتی و حفظ محور روبه رو بوده است پژوهش حاضر با هدف بررسی هم افزایی میان آموزش خلاق، تلفیق سبک های متنوع یادگیری و کاربرد فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی در تدریس ادبیات فارسی تدوین گردیده است تحولات سریع فناوری و تغییر نیازهای شناختی دانش آموزان نسل جدید ایجاب می کند که برنامه های درسی از حالت ایستا خارج شده و به سمتی پویا حرکت کنند در این مقاله تلاش شده است تا ابتدا نقش تکنیک های خلاقانه نظیر داستان گویی تعاملی و نقش آفرینی در ارتقای درک مفاهیم ادبی تبیین شود؛ سپس اهمیت انطباق این شیوه ها با سبک های گوناگون یادگیری اعم از دیداری، شنیداری، خواندنی و نوشتاری و حرکتی بررسی گردد در نهایت، چگونگی ورود ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی مانند سیستم های یادگیری تطبیقی، پردازش زبان طبیعی و تولید محتوای هوشمند به کلاس های ادبیات تحلیل شده است نتایج این بررسی نشان می دهد که تلفیق رویکردهای یادگیری فردی سازی شده با قابلیت های هوش مصنوعی نه تنها اشتیاق دانش آموزان را به متون کهن و معاصر افزایش می دهد، بلکه با ایجاد بستر آزمون و خطای امن، یادگیری عمیق تر و ماندگارتری را به ارمغان می آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمودی، لاله،1404،تاثیرآموزش خلاق ادبیات فارسی در مدرسه،تلفیق سبک های یادگیری وکاربردهوش مصنوعی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه