چکیده مقاله
برنامه صبحگاهی در مدارس به عنوان اولین تعامل رسمی دانش آموزان با محیط آموزشی، نقشی کلیدی در تعیین کیفیت تجربه یادگیری در طول روز ایفا می کند این برنامه که معمولا شامل تلاوت قرآن، ورزش صبحگاهی، اجرای سرود و سخنرانی های کوتاه است، فراتر از یک آیین روزانه، به عنوان یک محرک روان شناختی عمل می کند که می تواند سطح ترشح انتقال دهنده های عصبی مرتبط با نشاط مانند دوپامین و سروتونین را افزایش دهد هدف اصلی این مقاله بررسی تحلیلی تاثیرات چندگانه این برنامه ها بر نشاط روانی و آمادگی ذهنی دانش آموزان است یافته ها نشان می دهد که حضور فعال در برنامه های صبحگاهی باعث کاهش اضطراب ابتدای روز، افزایش تمرکز و بهبود پیوندهای اجتماعی میان دانش آموزان و کادر آموزشی می شود در واقع، انتقال از فضای خانه به فضای جدی کلاس درس نیازمند یک مرحله گذار است که برنامه صبحگاهی این خلاء را پر کرده و ذهن را از حالت استراحت به حالت هوشیاری کامل برای دریافت مطالب علمی هدایت می کند این فرآیند موجب می شود تا دانش آموزان با تاب آوری بالاتر و انگیزه درونی بیشتری در فرآیندهای یاددهی یادگیری مشارکت نمایند و بازدهی آموزشی به شکل معناداری ارتقا یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کوهی تبار، سمیرا،1404،تاثیربرنامه صبحگاه برایجادنشاط روانی و آمادگی ذهنی برای شروع کلاس های درس،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه