چکیده مقاله
مفهوم شادکامی در نظام آموزشی مدارس به ویژه در شرایط بحرانی از پیچیدگی خاصی برخوردار است زیرا این مفهوم فراتر از احساس لحظه ای شادی به عنوان عاملی بنیادین برای تاب آوری و انگیزه یادگیری محسوب می شود در شرایط بحرانی مانند همه گیری بیماری یا بلایای طبیعی کارکرد مدارس تنها به انتقال دانش محدود نمی گردد بلکه ایجاد فضایی برای حفظ سلامت روان و تقویت امید در میان دانش آموزان ضرورت می یابد شادکامی در این بستر به معنای توانایی بازسازی شناختی و هیجانی است که مدرسه می تواند با ارائه فرصت هایی برای همکاری و همدلی آن را پرورش دهد با این حال نظام های آموزشی اغلب در بحران ها به جنبه های اجرایی و ایمنی فیزیکی توجه دارند و از بعد عاطفی غافل می مانند این غفلت می تواند به افزایش استرس و کاهش عملکرد تحصیلی بینجامد در حالی که شادکامی به عنوان یک منبع درونی می تواند مقاومت دانش آموزان را در برابر ناملایمات افزایش دهد طراحی فعالیت های خلاقانه و گفت وگوهای گروهی از راهکارهایی است که می تواند حس تعلق و شادکامی را در کلاس درس تقویت کند همچنین نقش معلم به عنوان تسهیل گر این فرایند حیاتی است زیرا او با رفتار و نگرش خود می تواند الگویی از خوش بینی و انعطاف پذیری ارائه دهد پژوهش ها نشان می دهد که مدارسی که برنامه های مدون برای ارتقای شادکامی در بحران ها دارند با کاهش اضطراب و افزایش مشارکت دانش آموزان مواجه می شوند در نهایت شادکامی در نظام آموزشی نه یک هدف لوکس بلکه یک نیاز اساسی برای بقای کیفیت یادگیری در شرایط دشوار به شمار می آید و توجه به آن مستلزم بازنگری در اولویت های برنامه درسی و روش های ارزشیابی است.
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�والفقاری، معصومه و فتحی، تهمینه و شمشیری، زهرا و درخشنده، کبرا،1404،تحلیل مفهوم شادکامی و جایگاه آن در نظام آموزشی و مدارس در شرایط بحرانی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه