چکیده مقاله
چکیده مروری حاضر به تحلیل نقش والدگری دیجیتال در پیشگیری از وابستگی دانش آموزان دوره ابتدایی به کمک دیگران در انجام تکالیف می پردازد با گسترش فناوری های نوین و ورود ابزارهای دیجیتال به خانه ها، شیوه نظارت والدین بر فرایند یادگیری فرزندان دگرگون شده است والدگری دیجیتال به مجموعه راهبردهایی گفته می شود که والدین برای هدایت، حمایت و کنترل فعالیت های آنلاین و تکالیف دیجیتال کودکان به کار می گیرند این مطالعه مروری نشان می دهد که والدگری دیجیتال موثر از طریق تقویت استقلال عمل، آموزش مهارت های حل مسئله و ایجاد فرصت برای خطا و بازخورد، وابستگی به دیگران را کاهش می دهد در مقابل، نظارت افراطی، ارائه مستقیم پاسخ و حذف فرصت تفکر، موجب تضعیف اعتمادبه نفس و افزایش کمک خواهی مزمن می گردد همچنین تعادل میان حمایت دیجیتال و استقلال کودک، نقش کلیدی در شکل گیری خودتنظیمی دارد یافته ها حاکی از آن است که والدینی که از ابزارهای دیجیتال برای راهنمایی غیرمستقیم استفاده می کنند، نه کنترل از راه دور صرف، کودکان کم وابسته تری دارند از سوی دیگر، وابستگی به کمک دیگران در تکالیف ابتدایی، پیش بینی کننده ضعف عملکرد تحصیلی و کاهش انگیزه درونی در سال های بعد است در مجموع، والدگری دیجیتال هوشمندانه می تواند به عنوان یک عامل محافظتی در برابر وابستگی آموزشی عمل کند و استقلال یادگیری را از دبستان نهادینه سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قاسمی، رضوان،1404،تحلیل نقش والدگری دیجیتال در پیشگیری از وابستگی دانش آموزان ابتدایی به کمک دیگران در انجام تکالیف،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه