چکیده مقاله
سیاست های ارتقای تحصیلی همواره یکی از چالش برانگیزترین و تاثیرگذارترین تصمیمات در نظام های آموزشی جهان بوده است دو رویکرد اصلی در این زمینه وجود دارد: ارتقای خودکار Social Promotion که دانش آموز را بدون درنظرگرفتن عملکرد تحصیلی به پایه ی بعدی راه می دهد، و مردودی Grade Retention که دانش آموز را در صورت عدم موفقیت در پایه نگه می دارد هر یک از این دو سیاست، طرفداران و منتقدان سرسختی دارند و هرکدام پیامدهای روانی تربیتی عمیقی بر دانش آموزان، معلمان و نظام آموزشی به طورکلی بر جای می گذارند پژوهش حاضر با رویکردی جامع و چندبعدی به تحلیل و بررسی این دو سیاست و پیامدهای آن ها، به ویژه پدیده ی درماندگی آموخته شده Learned Helplessness و زوال فرهنگ تلاش و پشتکار تحصیلی می پردازد یافته های حاصل از مرور نظام مند پژوهش های معتبر بین المللی نشان می دهد که ارتقای خودکار، با گسستن پیوند طبیعی میان تلاش و پیامد، به تدریج انگیزه ی درونی دانش آموزان را تضعیف کرده، باور به تاثیرگذاری تلاش را کاهش می دهد و زمینه ساز بروز درماندگی آموخته شده می شود از سوی دیگر، مردودی نیز در صورتی که با مداخلات حمایتی، برنامه های جبرانی و مشاوره های هدفمند همراه نباشد، نه تنها بهبود پایدار در عملکرد تحصیلی ایجاد نمی کند، بلکه با آسیب به خودپنداره، کاهش عزت نفس و افزایش خطر ترک تحصیل همراه است این مقاله با ارائه ی راهکارهای عملی برای جایگزینی این دو رویکرد دودویی با مدل های مداخله ی به موقع، حمایت های هدفمند و توانمندسازی معلمان، بر ضرورت بازطراحی سیاست های ارتقای تحصیلی بر اساس شواهد علمی تاکید می کند و چارچوبی نوین برای تعادل بخشی میان «حفظ استانداردهای تحصیلی» و «حمایت از سلامت روانی اجتماعی دانش آموزان» ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وستایی، مصطفی و مطلبی، حسین و یگانه بجندی، علی و ریگی، رضا،1404،تحلیل و بررسی سیاست «ارتقای خودکار» و حذف مردودی؛ درماندگی آموخته شده در دانش آموزان و زوال فرهنگ تلاش و پشتکار تحصیلی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه