چکیده مقاله
هدف تحول در فناوری های هوشمند طی دهه اخیر، ساختارهای سنتی حکمرانی و نیز شیوه های تولید، توزیع و مصرف فرهنگ را به چالش کشیده است حکمرانی الگوریتمیک به عنوان رویکردی نوین در مدیریت اجتماعی، فرهنگی و ارتباطی، با تکیه بر پردازش کلان داده ها، یادگیری ماشین و تحلیل رفتار کاربران، توانایی شکل دهی به ترجیحات فرهنگی را یافته است در نتیجه، مهندسی فرهنگ از سطح سیاست گذاری های کلان، به سطح خرد تعاملات دیجیتال و الگوریتم های پلتفرمی منتقل شده است این مقاله با رویکرد کیفی اسنادی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل مضمون منابع معتبر، به واکاوی مفهوم حکمرانی الگوریتمیک، سازوکارهای اثرگذاری هوش مصنوعی بر فرهنگ، الگوهای جهت دهی سلیقه فرهنگی و پیامدهای فرهنگی و هویتی این فرآیند می پردازد در ادامه، یک مدل مفهومی جامع برای تبیین رابطه میان حکمرانی الگوریتمیک، سازوکارهای هوش مصنوعی، مهندسی فرهنگ و پیامدهای فرهنگی ارائه و تحلیل می شود یافته ها نشان می دهد که الگوریتم ها نه تنها بازتاب دهنده ترجیحات فرهنگی نیستند، بلکه به شکلی فعال ساختار ترجیح فرهنگی را تولید و هدایت می کنند همچنین مهندسی فرهنگ در عصر هوش مصنوعی از مدل سیاست گذاری دستوری به سمت برنامه ریزی الگوریتمی مبتنی بر داده های رفتاری حرکت کرده است Floridi, ۲۰۲۰
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�امری شهرابی، محسن و مویدی، زینب و واثقی، مجتبی،1404،حکمرانی الگوریتمیک، تاثیر هوش مصنوعی بر مهندسی فرهنگ با واکاوی نقش کلان داده ها در جهت دهی به سلیقه فرهنگی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه