چکیده مقاله
این مقاله به بررسی جامع و تحلیلی تاثیر «خودکارسازی امور اداری» Administrative Automation بر کاهش «فرسودگی شغلی» در میان معلمان می پردازد در نظام آموزشی فعلی، بخش قابل توجهی از توان و زمان معلمان به جای تمرکز بر فرایند یاددهی یادگیری، صرف امور اداری، ثبت گزارش ها و کاغذبازی های تکراری می شود این مسئله به یکی از عوامل اصلی فرسودگی شغلی تبدیل شده است هدف این پژوهش، تبیین چگونگی استفاده از فناوری های نوین اداری برای آزادسازی زمان معلمان و بهبود سلامت روان آنان است روش پژوهش در این مقاله، تحلیلی توصیفی است که با بررسی مبانی نظری استرس شغلی، مدل های پذیرش فناوری و وضعیت موجود در مدارس ایران، چارچوبی عملیاتی ارائه می دهد یافته های پژوهش نشان می دهد که خودکارسازی نه تنها به کاهش بار کاری Workload منجر می شود، بلکه با افزایش احساس کارآمدی و کاهش دوباره کاری ها، رضایت شغلی را ارتقا می بخشد با این حال، مقاله تاکید می کند که بدون در نظر گرفتن «انسان محوری» در پیاده سازی فناوری، ممکن است «بروکراسی دیجیتال» جایگزین بروکراسی کاغذی شود نتایج نشان می دهد که برای موفقیت در این گذار، رویکرد گام به گام شامل: ارزیابی زیرساخت ها، آموزش معلمان، و مشارکت دهی آنان در طراحی فرایندها الزامی است پیشنهادهای نهایی مقاله بر ضرورت تدوین سیاست های ملی برای یکپارچه سازی سامانه های مدیریت مدرسه SIS و تخصیص بودجه های اختصاصی جهت کاهش اتکای مدارس به ابزارهای دستی تاکید دارد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
فرشته صفاری
فرهنگی
خدیجه براتی
فرهنگی
شیوه ارجاع
�فاری، فرشته و براتی، خدیجه،1404،خودکارسازی امور اداری مدارس و کاهش فرسودگی شغلی معلمان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه