چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر استفاده از روش های آزمایش و مشاهده در تدریس علوم بر یادگیری، انگیزه و مهارت های فرایند علمی دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه انجام شد روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر پایه هفتم ناحیه دو شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و در دو گروه آزمایش ۳۰ نفر و کنترل ۳۰ نفر گمارده شدند گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۷۵ دقیقه ای با رویکرد مبتنی بر آزمایش عملی و مشاهده مستقیم پدیده ها آموزش دیدند، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی سخنرانی و خواندن متن کتاب دریافت کرد ابزارهای پژوهش شامل آزمون محقق ساخته پیشرفت تحصیلی علوم با ضریب پایایی ۸۷/۰ ، پرسشنامه استاندارد انگیزه تحصیلی هارتر، ۱۹۸۱ با پایایی ۸۴/۰ و چک لیست مشاهده مهارت های فرایند علمی محقق ساخته با پایایی ۹۱/۰ بود داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره مانکوا و تک متغیره آنکوا تحلیل شدند یافته ها نشان داد که میانگین نمرات گروه آزمایش در هر سه متغیر پیشرفت تحصیلی، انگیزه و مهارت های فرایند علمی به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود ۰۱/۰>p همچنین اندازه اثر روش آزمایش و مشاهده بر پیشرفت تحصیلی ۴۲ درصد، بر انگیزه ۳۸ درصد و بر مهارت های فرایند علمی ۵۳ درصد به دست آمد بر اساس نتایج، استفاده از آزمایش و مشاهده در تدریس علوم می تواند جایگزین موثری برای روش های سنتی باشد و برنامه ریزان درسی باید بازنگری در محتوای کتاب های درسی و تجهیز آزمایشگاه های مدارس را در اولویت قرار دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اقری میارکلایی، مژده،1404،رابطه رسانه های دیجیتال ورزشی و فعالیت بدنی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه