رابطه علم اخلاق و روانشناسی در تربیت دانش آموزان

چکیده مقاله

تربیت دانش آموزان به عنوان آینده سازان جامعه، نیازمند رویکردی چندبعدی است که پیوند میان علم اخلاق و روانشناسی در کانون آن قرار دارد این مقاله مروری با هدف واکاوی تعامل این دو حوزه در نظام تربیتی تدوین شده است در حالی که روانشناسی به تبیین فرآیندهای ذهنی، رفتاری و تحولی دانش آموز می پردازد، علم اخلاق جهت گیری های ارزشی و بایسته های رفتاری را تعیین می کند یافته های این پژوهش نشان می دهد که روانشناسی با ارائه ابزارهای درک تفاوت های فردی و رشد شناختی، بستر لازم را برای پیاده سازی موثر آموزه های اخلاقی فراهم می آورد از سوی دیگر، اخلاق به فرآیندهای تربیتی، معنا و غایت می بخشد و از تقلیل تربیت به اصلاح رفتارهای سطحی جلوگیری می کند هم افزایی این دو حوزه به معلمان و دست اندرکاران آموزش کمک می کند تا با نگاهی کل نگر، ضمن درک اقتضائات روانشناختی هر مقطع تحصیلی، فضیلت های اخلاقی را به گونه ای پایدار در ساختار شخصیت دانش آموز نهادینه کنند در نهایت، این نوشتار بر اهمیت ادغام رویکردهای تحولی و اخلاق محور برای ارتقای سلامت روانی و کیفیت اخلاقی در محیط های آموزشی تاکید می ورزد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سمیه همدانی

کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی، معاون اجرایی متوسطه دوم

زهرا خرمی نیا

کارشناسی علوم تربیتی، متوسطه اول

جمیله حدادی وایقان

آموزگارابتدایی

همدانی، سمیه و خرمی نیا، زهرا و حدادی وایقان، جمیله،1404،رابطه علم اخلاق و روانشناسی در تربیت دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه