مطالعه تاثیر تعامل سازنده خانواده و مدرسه بر پیشرفت تحصیلی، انگیزه یادگیری و کاهش افت آموزشی دانش آموزان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعامل سازنده بین خانواده و مدرسه بر پیشرفت تحصیلی، انگیزه یادگیری و کاهش افت آموزشی دانش آموزان دوره اول متوسطه انجام شد خانواده و مدرسه به عنوان دو نهاد اصلی جامعه پذیری و آموزش، هر یک به تنهایی نمی توانند نقش موثری در شکل گیری شخصیت تحصیلی دانش آموز ایفا کنند و آنچه بیش از هر عامل دیگری در موفقیت دانش آموز تعیین کننده است، کیفیت تعامل و هماهنگی بین این دو نهاد است تعامل سازنده به مجموعه اقداماتی اطلاق می شود که در آن خانواده و مدرسه با برنامه ریزی مشترک، ارتباط مستمر مبتنی بر اعتماد، و همکاری در حل مسائل تحصیلی و تربیتی دانش آموز، زمینه را برای رشد همه جانبه او فراهم می کنند احمدی و نظری، ۱۴۰۱ این پژوهش به روش آمیخته کیفی کمی با مشارکت ۳۰۰ دانش آموز پایه هفتم و هشتم، ۳۰۰ والد و ۱۵۰ معلم از ۳۰ مدرسه ۱۵ مدرسه با تعامل فعال خانواده مدرسه و ۱۵ مدرسه با تعامل ضعیف در سه استان تهران، اصفهان و خراسان رضوی انجام شد ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه کیفیت تعامل خانواده و مدرسه با ۲۵ گویه ضریب پایایی ۰/۹۲ ، پرسشنامه انگیزه یادگیری با ۳۰ گویه پایایی ۰/۸۹ ، آزمون پیشرفت تحصیلی در سه درس فارسی، ریاضی و علوم با ضریب پایایی ۰/۸۷، و مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۶۰ والد و معلم بود یافته های جدول ها نشان داد که میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی در مدارس با تعامل سازنده ۷۸/۵ از ۱۰۰ به طور معناداری بالاتر از مدارس با تعامل ضعیف ۵۹/۳ بود پی کمتر از ۰/۰۰۱ همچنین میانگین نمرات انگیزه درونی در مدارس با تعامل سازنده ۴۲/۸ از ۶۰ در مقایسه با مدارس با تعامل ضعیف ۲۸/۴ تفاوت معناداری داشت پی کمتر از ۰/۰۰۱ نرخ افت آموزشی مردودی و ترک تحصیل در مدارس با تعامل سازنده ۳/۵ درصد به طور چشمگیری پایین تر از مدارس با تعامل ضعیف ۱۲/۸ درصد بود مهمترین مولفه های تعامل سازنده عبارت بودند از: ارتباط هفتگی و برنامه ریزی شده بین معلم و والدین نه فقط در زمان بروز مشکل ، مشارکت والدین در انجام تکالیف و پروژه های مدرسه، حضور منظم والدین در جلسات اولیا و مربیان و پیگیری مستمر وضعیت تحصیلی، احترام متقابل معلم و والدین به جای سرزنش و مقصرجویی، و هماهنگی در انتظارات و قوانین رفتاری در خانه و مدرسه بحث مقاله بر ضرورت گذار از ارتباط دوسویه ضعیف و واکنشی به ارتباط سه سویه فعال و پیشگیرانه شامل دانش آموز، خانواده و مدرسه و طراحی نظام جامع مشارکت والدین در برنامه درسی متمرکز است پیشنهاد می شود برنامه ملی مشارکت خانواده در مدرسه با محوریت توانمندسازی والدین و معلمان در مهارت های ارتباطی و حل مسئله مشترک تدوین و در کلیه مدارس اجرا شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حلیمه جعفریان

کارشناسی ارشد روانشناسی شناسی عمومی دانشگاه آزاداسلامی،واحد یاسوج، آموزش و پرورش شهر :سی سخت

زهرا صابری

کارشناس ارشد تربیت بدنی، آموزش و پرورش شهر:سی سخت

طیبه فرهادی عباس آباد

کارشناسی منابع طبیعی دانشگاه پیام نور، آموزش و پرورش شهر:سیسخت

�عفریان، حلیمه و صابری، زهرا و فرهادی عباس آباد، طیبه،1404،مطالعه تاثیر تعامل سازنده خانواده و مدرسه بر پیشرفت تحصیلی، انگیزه یادگیری و کاهش افت آموزشی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه