چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف مقایسه ی بازتاب ادبیات عرفانی در کتاب های فارسی دوره اول و دوم متوسطه انجام شده است مسئله ی اصلی تحقیق، بررسی میزان، شیوه و عمق پرداخت به مفاهیم عرفانی در این دو دوره آموزشی است روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتوا بوده است جامعه ی آماری شامل کتاب های فارسی پایه های هفتم تا نهم دوره اول متوسطه و دهم تا دوازدهم دوره دوم متوسطه است در روند پژوهش، متون منظوم و منثور عرفانی استخراج و بر اساس شاخص هایی چون نوع مضمون، سطح زبانی، میزان پیچیدگی مفاهیم و اهداف تربیتی طبقه بندی شدند مدل تحلیل مطالب بر پایه تحلیل محتوای کیفی با تاکید بر مولفه های مفهومی عشق الهی، توکل، زهد، خودشناسی و سلوک صورت گرفت یافته ها نشان می دهد در دوره اول متوسطه، متون عرفانی بیشتر با زبانی ساده و رویکرد اخلاقی تربیتی ارائه شده اند در این دوره تاکید بر مفاهیم پایه ای و قابل فهم برای نوجوانان است در مقابل، در دوره دوم متوسطه، متون عرفانی از نظر زبانی و مفهومی پیچیده تر و عمیق تر هستند همچنین سهم اشعار شاعران بزرگ عرفانی مانند مولوی، حافظ و عطار در دوره دوم پررنگ تر است نتایج بیانگر آن است که سیر ارائه ادبیات عرفانی در کتاب ها از سطح ساده و تربیتی به سوی تحلیل محور و اندیشه محور حرکت می کند این روند نشان دهنده توجه برنامه ریزان آموزشی به اصل تدریج در آموزش مفاهیم عرفانی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مردانی کرانی، مریم و پناهی، قمر،1404،مقایسه ادبیات عرفانی در کتب های فارسی دوره اول ودوم متوسطه،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه