چکیده مقاله
اشتباهات و خطاها، بخش جدایی ناپذیر از فرایند رشد و یادگیری انسان به ویژه در دوران کودکی و نوجوانی هستند با این حال، آنچه اهمیت دارد، نحوه برخورد با این اشتباهات است؛ برخورد تنبیهی و شرم آور، عزت نفس دانش آموز را تضعیف کرده و او را از یادگیری باز می دارد، در حالی که برخورد تربیتی و سازنده، اشتباهات را به فرصتی ارزشمند برای رشد اخلاقی و شخصیتی تبدیل می کند مقاله حاضر با هدف بررسی نقش معلم در تبدیل اشتباهات به فرصت های یادگیری اخلاقی در دانش آموزان مقطع ابتدایی و با تاکید بر منابع و دیدگاه های صاحب نظران ایرانی تدوین شده است این پژوهش که به روش کتابخانه ای اسنادی انجام شده، ابتدا مبانی نظری یادگیری از طریق اشتباه را از دیدگاه اندیشمندان ایرانی و نظریه های روانشناسی تربیتی تبیین می کند و سپس اهمیت و ضرورت توجه به این رویکرد را در نظام آموزشی مورد بحث قرار می دهد یافته های پژوهش نشان می دهد که معلم می تواند با ایجاد فضای امن و عاری از ترس، الگوسازی از طریق پذیرش اشتباهات خود، استفاده از روش پرسشگری سقراطی، به کارگیری رویکرد ترمیمی به جای تنبیه، و آموزش مهارت های حل مسئله، اشتباهات را به بستری برای رشد اخلاقی و شخصیتی دانش آموزان تبدیل کند نتایج پژوهش های داخلی، از جمله مطالعه رضایی و همکاران ۱۴۰۲ درباره نقش مدارا و بخشش معلم، پژوهش کریمی و صادقی ۱۴۰۱ در مورد رابطه بین سبک برخورد معلم با اشتباهات و انگیزه یادگیری، و مطالعه نوری و همکاران ۱۴۰۳ درباره اثربخشی رویکرد ترمیمی بر کاهش رفتارهای پرخطر، بر تاثیر مثبت رویکرد یادگیری از اشتباه بر سلامت روانی، انگیزه تحصیلی و رشد اخلاقی دانش آموزان تاکید دارند در پایان، نتیجه گیری می شود که نگاه معلم به اشتباهات دانش آموزان – آیا آن ها را به عنوان «خطاهایی برای تنبیه» می بیند یا «فرصت هایی برای رشد» – تعیین کننده مسیر تربیت اخلاقی آنان است و این مهم نیازمند تحول در نگرش معلمان و آموزش مهارت های لازم به آنان می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وادی آذر خیاوی، سمیه،1404،نقش معلم در تبدیل اشتباهات به فرصت های یادگیری اخلاقی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه