نقش یادگیری عاطفی _ اجتماعی در ارتقای سلامت روان و سازگاری دانش اموزان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری عاطفی اجتماعی در ارتقای سلامت روان و سازگاری دانش آموزان در نظام های آموزشی معاصر انجام شده است رویکردهای نوین آموزشی بر این باورند که پرورش صرف مهارت های شناختی بدون توجه به ابعاد عاطفی و اجتماعی یادگیرندگان، نمی تواند زمینه ساز شکوفایی کامل استعدادها و توانمندی های آنان گردد یادگیری عاطفی اجتماعی به عنوان چارچوبی جامع، به دانش آموزان کمک می کند تا ضمن شناسایی و مدیریت هیجانات خود، روابط مثبت با دیگران برقرار سازند، تصمیم گیری مسئولانه را بیاموزند و با چالش های زندگی تحصیلی و شخصی به شیوه ای سازگارانه مواجه گردند یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که پیاده سازی برنامه های یادگیری عاطفی اجتماعی در مدارس، نه تنها موجب کاهش رفتارهای پرخطر و نشانگان اضطراب و افسردگی می شود، بلکه به طور چشمگیری بر پیشرفت تحصیلی، انگیزه یادگیری و کیفیت روابط بین فردی دانش آموزان تاثیر مثبت می گذارد این مقاله با مرور نظام مند پیشینه نظری و تجربی، به تبیین مکانیسم های تاثیرگذار یادگیری عاطفی اجتماعی بر سلامت روان و سازگاری فردی و اجتماعی دانش آموزان می پردازد و ضمن ارائه چارچوبی مفهومی در این زمینه، راهبردهای عملی برای اجرای اثربخش این برنامه ها در بافت مدارس ایران پیشنهاد می کند نتایج حاکی از آن است که ادغام یادگیری عاطفی اجتماعی در برنامه های درسی، به عنوان یکی از موثرترین مداخلات پیشگیرانه و ارتقادهنده، می تواند نقش بنیادین در تحول نظام آموزشی و تربیت نسلی سالم، مسئول و سازگار ایفا نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مینا اسدزاده اکبری

کارشناسی طراحی و دوخت دانشگاه الزهرا تبریز ناحیه ۴ تبریز

�سدزاده اکبری، مینا،1404،نقش یادگیری عاطفی _ اجتماعی در ارتقای سلامت روان و سازگاری دانش اموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه