آسیب شناسی پنهان امور پرورشی ((چرا برنامه های پرورشی از سوی دانش آموزان جدی گرفته نمی شود؟))

چکیده مقاله

امور پرورشی یکی از ارکان مهم نظام تعلیم و تربیت است و وظیفه آن صرفا اجرای مراسم، مناسبت ها و برنامه های فرهنگی نیست؛ بلکه باید زمینه رشد اخلاقی، اجتماعی، هویتی، دینی، عاطفی و مسئولیت پذیری دانش آموزان را فراهم کند با این حال، در بسیاری از مدارس مشاهده می شود که دانش آموزان برنامه های پرورشی را جدی نمی گیرند، حضور در آن ها را اجباری می دانند و مشارکتشان اغلب صوری، کم رنگ یا همراه با بی انگیزگی است این مسئله نشان می دهد که میان اهداف رسمی امور پرورشی و نیازها، علایق و تجربه زیسته دانش آموزان فاصله ای ایجاد شده است مقاله حاضر با روش توصیفی تحلیلی به بررسی علل پنهان کاهش اثربخشی برنامه های پرورشی در مدارس می پردازد یافته ها نشان می دهد عواملی چون اجرای مناسبت محور و تکراری برنامه ها، مشارکت ندادن واقعی دانش آموزان در طراحی فعالیت ها، غلبه نگاه دستوری و اجباری، ضعف ارتباط عاطفی و حرفه ای برخی مربیان، نادیده گرفتن تفاوت های فردی و نسلی، کمبود امکانات، هماهنگ نبودن پیام های تربیتی مدرسه و خانواده و ضعف نظام ارزشیابی، در کم توجهی دانش آموزان نقش دارند در پایان، راهکارهایی مانند دانش آموزمحورکردن برنامه ها، استفاده از روش های فعال و بازی محور، تقویت شوراها و گروه های دانش آموزی، پیوند فعالیت های پرورشی با مسائل واقعی زندگی نوجوانان و ارزشیابی کیفی پیشنهاد شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مجید احساس زاده

فرهنگی

�حساس زاده، مجید،1404،آسیب شناسی پنهان امور پرورشی ((چرا برنامه های پرورشی از سوی دانش آموزان جدی گرفته نمی شود؟))،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه