چکیده مقاله
آموزش علوم در عصر فناوری های نوین، با تحولاتی بنیادین در روش های یاددهی و یادگیری مواجه شده است. ظهور ابزارهای تعاملی، شبیه سازی های رایانه ای و واقعیت افزوده، مرزهای کلاس درس سنتی را درنوردیده و امکان تجربه ی مفاهیم انتزاعی را برای فراگیران فراهم ساخته است. با این حال، این تحول شتابان، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتالی، کم توجهی به مهارت های بنیادین و کاهش تعاملات انسانی را نیز به همراه داشته است. از سوی دیگر، چشم انداز پیش رو، نویدبخش نظام های آموزشی شخصی سازی شده ای است که با بهره گیری از داده های کلان و هوش مصنوعی، مسیر یادگیری را برای هر دانش آموز بهینه می سازند. توسعه ی شایستگی های معلمان در کاربست این فناوری ها و بازتعریف نقش آن ها از انتقال دهنده به راهنما، از ضرورت های اجتناب ناپذیر این گذار محسوب می شود. همچنین، طراحی محتوای دیجیتال مبتنی بر اصول یادگیری شناختی و توجه به پرورش تفکر نقاد و خلاقیت، باید در کانون برنامه های درسی قرار گیرد. هم چنین، عدالت آموزشی ایجاب می کند که دسترسی به فناوری های نوین برای همه ی مناطق و اقشار جامعه فراهم شود تا شکاف موجود تشدید نگردد. در نهایت، آینده ی آموزش علوم، نه صرفا به میزان پیشرفت فناوری، بلکه به توانایی ما در تلفیق حکیمانه ی آن با ارزش های انسانی و اهداف تربیتی بستگی خواهد داشت. این مسیر نیازمند پژوهش های مستمر، سیاست گذاری هوشمندانه و همکاری همه ی ذی نفعان نظام آموزشی است تا بتوان از فرصت های بی نظیر عصر دیجیتال به بهترین شکل بهره برد.
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مجدی، علی و آور، مریم،1404،آموزش علوم در عصر فناوری های نوین. چالش ها وچشم اندازها،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه