چکیده مقاله
کاربست روزافزون هوش مصنوعی در عرصه آموزش، به ویژه در حوزه انجام تکالیف مدرسه، پرسش های بنیادینی را درباره پیامدهای روانشناختی این فناوری بر فرایندهای شناختی یادگیرندگان برانگیخته است این مقاله مروری با هدف واکاوی ابعاد دوگانه تاثیر هوش مصنوعی بر یادگیری، یعنی تنبلی شناختی از سویی و ارتقای شناخت از سوی دیگر، به بررسی نظام مند یافته های پژوهشی موجود پرداخته است تحلیل مطالعات نشان می دهد که استفاده بی رویه و بدون نظارت از ابزارهای هوشمند، می تواند به کاهش انگیزه درونی، تضعیف تفکر انتقادی و سپردن غیرانتقادی فرایند حل مسئله به ماشین منجر شود که این پدیده در ادبیات پژوهشی با عنوان تنبلی شناختی شناخته می شود در مقابل، شواهد حاکی از آن است که طراحی هدفمند و تعامل آگاهانه با این سامانه ها، ظرفیت بالایی برای شخصی سازی مسیر یادگیری، تقویت فراشناخت و گسترش دامنه ادراکی فراگیران دارد ماهیت دوگانه این فناوری، ضرورت بازتعریف نقش معلم و تغییر در راهبردهای ارزشیابی را بیش از پیش آشکار می سازد این مرور نشان می دهد که نتیجه نهایی به کارگیری هوش مصنوعی در تکالیف، بیش از آنکه به خود فناوری وابسته باشد، به چگونگی طراحی تعامل آموزشی، میزان استقلال یادگیرنده و سطح نظارت انسانی بستگی دارد به نظر می رسد که آگاهی بخشی به معلمان و دانش آموزان درباره سازوکارهای شناختی این ابزارها، نخستین گام در جهت بهره گیری بهینه از فرصت ها و پرهیز از آسیب های احتمالی است در نهایت، مقاله بر لزوم تدوین چارچوب های نظری و عملی برای استفاده موثر و اخلاقی از هوش مصنوعی در تکالیف مدرسه تاکید دارد تا ضمن حفظ استقلال شناختی، از ظرفیت های این فناوری برای غنی سازی تجربه یادگیری بهره برد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کبر زاده، ایمان و تا مرادی منگنانی، محمد مهدی و مرکیه نژاد، فاطمه و رست، علی،1404،ابعاد روانشناختی به کارگیری هوش مصنوعی در انجام تکالیف مدرسه تنبلی شناختی یا ارتقای یادگیری،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه