بازآفرینی مدرسه در عصر هوش مصنوعی؛ از آموزش سنتی تا زیست بوم یادگیری هوشمند

چکیده مقاله

مدرسه به عنوان نهاد بنیادین جامعه پذیری و انتقال دانش، همواره در مواجهه با موج های تحول آفرین تکنولوژیک، دستخوش دگردیسی هایی بنیادین بوده است اما آنچه در آستانه دهه های آتی رخ خواهد داد، نه یک تغییر تدریجی، که گسستی پارادایمی در چیستی، چگونگی و کارکرد این نهاد کهن است ورود هوش مصنوعی به قلمروی تعلیم و تربیت، دیگر صرفا به معنای به کارگیری ابزارهای نوین در کلاس درس نیست؛ بلکه نویدبخش تولد زیست بومی پویا، سیال و هوشمند است که در آن، یادگیری از قید زمان، مکان و روش های خطی سنتی رها می شود این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و اسنادی، به بازآفرینی مفهوم مدرسه در افق هوش مصنوعی می پردازد محور اصلی این بازآفرینی، گذار از «آموزش یکسان نگر معلم محور» به «زیست بوم یادگیری شخصی ساز و داده محور» است یافته ها حاکی از آن است که تحقق این زیست بوم، نیازمند بازتعریف نقش معلم، معماری فضاهای جدید یادگیری، بازنگری در برنامه های درسی، و مهم تر از همه، پرورش مهارت های فراشناختی و اخلاقی در فراگیران است در نهایت، مقاله بر لزوم شکل گیری رویکردی انتقادی، انسانی و اخلاق محور در مواجهه با این تحول عظیم تاکید کرده و آن را نه یک اجتناب، که ضرورتی هوشمندانه برای بقا و بالندگی نظام های آموزشی در جهان فردا معرفی می نماید بدیهی است که مسیر این گذار، پر از چالش های ساختاری، فرهنگی و انسانی است که مدیریت آنها، عزمی ملی و نگاهی فرابخشی را طلب می کند در نهایت، مدرسه ی آینده، دیگر یک مکان فیزیکی صرف نیست؛ بلکه شبکه ای از تعاملات و تجارب یادگیری است که در آن، هوش مصنوعی نقش «همیار خردمند» انسان را ایفا می کند، نه جانشین او را

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اعظم نصری نژاد

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

نصری نژاد، اعظم،1404،بازآفرینی مدرسه در عصر هوش مصنوعی؛ از آموزش سنتی تا زیست بوم یادگیری هوشمند،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه