چکیده مقاله
پیشرفت سریع فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر، زمینه ساز تحولات گسترده ای در نظام های آموزشی شده است یکی از مهم ترین فناوری های نوظهور در حوزه آموزش، واقعیت مجازی Virtual Reality و واقعیت افزوده Augmented Reality است که با ایجاد محیط های تعاملی و جذاب، فرصت های جدیدی را برای یادگیری موثر فراهم کرده اند واقعیت مجازی با شبیه سازی محیط های سه بعدی و ایجاد تجربه ای نزدیک به دنیای واقعی، امکان مشاهده، کاوش و تعامل مستقیم با مفاهیم آموزشی را برای دانش آموزان فراهم می کند در مقابل، واقعیت افزوده با ترکیب عناصر دیجیتالی و محیط واقعی، به غنی سازی محتوای آموزشی کمک کرده و موجب درک بهتر مفاهیم پیچیده می شود امروزه بسیاری از نظام های آموزشی در سراسر جهان به دنبال بهره گیری از این فناوری ها برای افزایش کیفیت آموزش و بهبود تجربه یادگیری دانش آموزان هستند هدف این مقاله بررسی کاربردهای واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در آموزش مدارس و تبیین نقش آن ها در ارتقای فرآیند یاددهی یادگیری است یافته های پژوهش های مختلف نشان می دهد که استفاده از این فناوری ها می تواند میزان مشارکت دانش آموزان در کلاس درس را افزایش داده، انگیزه یادگیری را تقویت کند و زمینه یادگیری عمیق تر و ماندگارتر را فراهم آورد دانش آموزان از طریق محیط های مجازی و تعاملی قادرند مفاهیم انتزاعی و پیچیده را به صورت عینی مشاهده کرده و با آن ها تعامل داشته باشند این ویژگی به ویژه در دروس علوم تجربی، ریاضیات، جغرافیا، تاریخ، زیست شناسی و آموزش های فنی و حرفه ای اهمیت فراوانی دارد همچنین این فناوری ها امکان اجرای آزمایش های مجازی، بازدید از مکان های تاریخی، مشاهده ساختارهای زیستی و بررسی پدیده های طبیعی را بدون محدودیت های زمانی و مکانی فراهم می سازند علاوه بر این، واقعیت مجازی و واقعیت افزوده می توانند به توسعه مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت و یادگیری مشارکتی کمک کنند استفاده از محیط های تعاملی موجب می شود دانش آموزان نقش فعال تری در فرآیند یادگیری داشته باشند و از حالت دریافت کننده منفعل اطلاعات خارج شوند از سوی دیگر، معلمان نیز می توانند با بهره گیری از این فناوری ها روش های تدریس متنوع تری را به کار گرفته و محتوای آموزشی را متناسب با نیازها و توانایی های دانش آموزان ارائه دهند با وجود مزایای فراوان، چالش هایی نظیر هزینه بالای تجهیزات، کمبود زیرساخت های فناوری، نیاز به آموزش تخصصی معلمان و محدودیت دسترسی در برخی مدارس، از جمله موانع گسترش این فناوری ها در نظام آموزشی به شمار می روند با این حال، روند رو به رشد توسعه فناوری و کاهش تدریجی هزینه های تجهیزات دیجیتال، چشم انداز مثبتی را برای استفاده گسترده تر از واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در مدارس ترسیم می کند در مجموع، این فناوری ها می توانند به عنوان ابزارهایی موثر در تحول آموزش و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان نقش مهمی ایفا کنند و زمینه ساز شکل گیری نسل جدیدی از محیط های آموزشی هوشمند و تعاملی شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مالکی، معصومه و پودینه کرباسک، رقیه و هوتی، امید و خداپرست، عاطفه،1404،کاربرد واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در آموزش مدارس،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه