چکیده مقاله
هوش مصنوعی در سال های اخیر به یکی از مهم ترین فناوری های اثرگذار بر آموزش و یادگیری تبدیل شده است و توجه پژوهشگران تربیتی را به خود جلب کرده است این فناوری با فراهم کردن امکان شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، شناسایی تفاوت های فردی، و ایجاد تجربه های آموزشی تعاملی می تواند فضای کلاس درس را از حالت یکنواخت و صرفا انتقالی خارج کند و به محیطی پویا، فعال و انگیزاننده تبدیل سازد مسئله اصلی این پژوهش آن است که هوش مصنوعی چگونه می تواند با افزایش تعامل، مشارکت و درگیری دانش آموزان در فرایند یاددهی–یادگیری، بر علاقه آنان به حضور در مدرسه اثر بگذارد این مقاله با رویکرد مروری و با تکیه بر منابع داخلی و خارجی معتبر، به بررسی ابعاد مختلف این رابطه پرداخته است؛ از جمله نقش آموزش تطبیقی، چت بات های آموزشی، سامانه های یادگیری هوشمند، بازخورد خودکار، و تحلیل داده های یادگیری در بهبود پویایی کلاس همچنین نشان داده شده است که وقتی دانش آموز احساس کند یادگیری متناسب با نیاز، سرعت و سطح او طراحی شده، تمایل بیشتری به مشارکت فعال، حضور منظم و تجربه مثبت مدرسه ای پیدا می کند یافته های مرور شده بیانگر آن است که هوش مصنوعی، اگر به درستی و در کنار نقش هدایت گر معلم به کار گرفته شود، می تواند به تقویت انگیزه درونی، تعامل کلاسی، احساس تعلق مدرسه ای و رضایت از حضور در مدرسه کمک کند در عین حال، استفاده از این فناوری نیازمند توجه به ملاحظات اخلاقی، حریم خصوصی، عدالت آموزشی و نقش انسانی معلم است تا به جای جایگزینی ارتباط انسانی، آن را تقویت کند در مجموع، این پژوهش نتیجه می گیرد که هوش مصنوعی ظرفیتی جدی برای ارتقای پویایی کلاس درس و افزایش علاقه دانش آموزان به حضور در مدرسه دارد، اما این ظرفیت تنها در صورت طراحی تربیتی آگاهانه و استفاده متعادل و هدفمند به ثمر خواهد نشست واژگان کلیدی:
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باسی خانه سر، معصومه و شریفی، منیره و بیگدلی، فروغ و توکلی، فرحناز،1404،بررسی ارتباط هوش مصنوعی با پویایی کلاس درس و علاقه دانش آموزان به حضور در مدرسه،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه