چکیده مقاله
اختلالات یادگیری، به عنوان یکی از شایع ترین چالش های حوزه روان شناسی تربیتی و عصب شناسی شناختی، همواره دغدغه ی اصلی متخصصان تعلیم و تربیت، والدین و سیاست گذاران آموزشی بوده است تشخیص دیرهنگام یا نادرست این اختلالات، نه تنها فرصت های جبرانی را از بین می برد، بلکه می تواند به شکل گیری باورهای منفی درباره ی توانایی های فردی و افت شدید عملکرد تحصیلی و اجتماعی منجر شود در سال های اخیر، پیشرفت های شگرف در حوزه ی هوش مصنوعی و زیرشاخه های آن نظیر یادگیری ماشین، یادگیری عمیق و پردازش زبان طبیعی، افق های جدیدی را در زمینه ی تشخیص دقیق تر، سریع تر و عینی تر این اختلالات گشوده است این مقاله با رویکردی مروری و تحلیلی، به بررسی جامع کاربردهای هوش مصنوعی در تشخیص طیف گسترده ای از اختلالات یادگیری از جمله نارساخوانی خوانش پریشی ، نارسانویسی نوشتارپریشی ، ناتوانی در محاسبه ریاضی پریشی و اختلال نقص توجه و بیش فعالی ADHD می پردازد در این مسیر، ضمن معرفی دقیق هر یک از این اختلالات و شاخص های رفتاری و شناختی آن ها، به تشریح الگوریتم های پیشرو و رویکردهای داده محور در تحلیل گفتار، حرکت، رفتارهای بصری و الگوهای مغزی پرداخته خواهد شد همچنین، مقاله با نگاهی نقادانه، به بررسی چالش های اخلاقی، فنی و اجرایی موجود در مسیر پیاده سازی این فناوری ها در نظام آموزشی و بالینی کشورها، به ویژه ایران، می پردازد و در نهایت، چشم اندازی از آینده ی تعامل انسان و ماشین در فرآیند تشخیص و توانبخشی اختلالات یادگیری ترسیم می کند یافته های این مطالعه نشان می دهد که هوش مصنوعی، به عنوان یک ابزار مکمل و توانمندساز، پتانسیل بالایی برای متحول کردن فرآیند تشخیص و مداخله دارد، مشروط بر آن که با رعایت موازین اخلاقی، حفظ حریم خصوصی و تکیه بر داده های باکیفیت و متنوع، به عنوان بخشی از یک رویکرد چندوجهی و انسان محور به کار گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لی زاده، یوسف،1404،هوش مصنوعی و تشخیص اختلالات یادگیری،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه