چکیده مقاله
عدالت آموزشی به عنوان یکی از بنیادی ترین ارکان توسعه پایدار، همواره مورد توجه نظام های آموزشی جهان بوده است با ظهور فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی، افق های جدیدی در عرصه آموزش گشوده شده که نویدبخش تحقق عدالت آموزشی از طریق شخصی سازی یادگیری، دسترسی فراگیر به محتوای کیفی و کاهش موانع جغرافیایی و اقتصادی است با این حال، نگرانی های جدی درباره بازتولید و حتی تشدید شکاف دیجیتال میان جوامع و گروه های اجتماعی مختلف وجود دارد این مقاله با رویکردی تحلیلی انتقادی به بررسی ظرفیت های هوش مصنوعی در ارتقای عدالت آموزشی و نیز چالش های پیش روی تحقق این هدف می پردازد یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی اگرچه ابزارهای قدرتمندی برای کاهش نابرابری های آموزشی فراهم می آورد، اما بدون سیاست گذاری هوشمندانه، سرمایه گذاری زیرساختی و توانمندسازی نیروی انسانی، ممکن است به عاملی برای تعمیق شکاف های موجود تبدیل شود مقاله در نهایت بر ضرورت رویکردی متوازن و عدالت محور در به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش تاکید کرده و راهکارهایی برای جلوگیری از بازتولید نابرابری ها ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نظرپرور نوشادی، الیاس و شریعتی، سعید و ربیعی، آذر و مسکی بورنگ، رعنا و شاد، منیره،1404،هوش مصنوعی و عدالت آموزشی؛ فرصت های برابر یا بازتولید شکاف دیجیتال؟،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه