چکیده مقاله
هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی از مهم ترین مولفه های رشد همه جانبه دانش آموزان در محیط مدرسه محسوب می شوند دانش آموزان علاوه بر یادگیری مفاهیم درسی، نیازمند توانایی شناخت و مدیریت هیجان های خود، درک احساسات دیگران، برقراری ارتباط موثر، حل تعارض و همکاری با همسالان هستند هدف پژوهش حاضر واکاوی رابطه بین هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه و کلاس درس است روش پژوهش توصیفی و از نوع مروری تحلیلی است داده ها از طریق بررسی کتاب ها، مقاله های علمی پژوهشی، پژوهش های داخلی و خارجی و منابع معتبر مرتبط با هوش هیجانی، سازگاری اجتماعی، روان شناسی تربیتی و مدیریت کلاس گردآوری و تحلیل شده اند یافته های پژوهش نشان می دهد دانش آموزانی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، در شناخت هیجان های خود و دیگران، کنترل خشم، تحمل ناکامی، همدلی، برقراری ارتباط و حل اختلاف ها توانمندتر هستند این توانمندی ها زمینه ساز افزایش سازگاری اجتماعی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، بهبود روابط با معلمان و همسالان، افزایش مشارکت کلاسی و تقویت احساس تعلق به مدرسه می شود همچنین نقش معلم، مدیر مدرسه، مشاور، خانواده و فضای روانی کلاس در رشد هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان بسیار تعیین کننده است نتیجه گیری کلی پژوهش آن است که آموزش هدفمند مهارت های هیجانی و اجتماعی باید به عنوان بخشی اساسی از برنامه های آموزشی و پرورشی مدارس مورد توجه قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفری، احمد و امیرخانی، فاطمه و رضایی، منصوره و جعفری، زهرا،1404،واکاوی رابطه بین هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی در محیط مدرسه و کلاس درس،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه