چکیده مقاله
خودگردانی تحصیلی به توانایی دانش آموزان در برنامه ریزی، نظارت، و ارزیابی فرآیند یادگیری خود اشاره دارد این مفهوم یکی از ارکان اصلی یادگیری موثر است که باعث افزایش استقلال، مسئولیت پذیری و کارآیی دانش آموزان در محیط های آموزشی می شود خودگردانی تحصیلی به دانش آموزان این امکان را می دهد که بر اساس اهداف شخصی و نیازهای خود، مسیر یادگیری را مدیریت کنند عوامل مختلفی مانند انگیزش درونی، خودتنظیمی، حمایت های اجتماعی و محیط های آموزشی مناسب بر میزان خودگردانی تحصیلی تاثیرگذارند پژوهش ها نشان می دهند که تقویت مهارت های خودگردانی می تواند به بهبود نتایج تحصیلی، افزایش اعتماد به نفس، و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کند این مقاله به بررسی مولفه ها و عوامل موثر بر خودگردانی تحصیلی و تاثیر آن بر بهبود عملکرد تحصیلی پرداخته و راهکارهایی برای تقویت این مهارت ها در دانش آموزان ارائه می دهد علاوه بر عوامل فردی، اجتماعی و محیطی که در تقویت خودگردانی تحصیلی موثرند، نقش معلمان و خانواده ها نیز در فرآیند یادگیری دانش آموزان حائز اهمیت است معلمان با فراهم کردن محیط های حمایتی و آموزشی مناسب می توانند به دانش آموزان در توسعه مهارت های خودگردانی کمک کنند همچنین، والدین با حمایت و انگیزش در محیط خانه می توانند به تقویت انگیزه درونی و خودتنظیمی دانش آموزان بپردازند در این راستا، هم افزایی این عوامل می تواند شرایطی را فراهم آورد که دانش آموزان به طور موثرتر و با اعتماد به نفس بیشتر به یادگیری خود ادامه دهند این مقاله علاوه بر بررسی عوامل کلیدی خودگردانی تحصیلی، بر اهمیت مشارکت همه جانبه محیط های آموزشی و اجتماعی در تقویت این مهارت ها تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یگم موسی کاظمی محمدی، معصومه،1404،بررسی عوامل موثر برخودگردانی تحصیلی دانش آموزان در نظام تعلبم وتربیت،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه