چکیده مقاله
تاب آوری روان شناختی و امید به آینده از مهم ترین سازه های مثبت نگر در روان شناسی تربیتی هستند که می توانند در برابر فشارهای تحصیلی، ناکامی های یادگیری و چالش های دوره متوسطه نقش حفاظتی داشته باشند دانش آموزان این دوره به دلیل افزایش تکالیف درسی، حساسیت ارزشیابی، تغییرات هیجانی و انتظارات خانوادگی، بیش از هر زمان دیگر به منابع درونی برای تداوم کوشش و تنظیم رفتار نیاز دارند بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تاب آوری روان شناختی و امید به آینده در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه تدوین شده است مبنای نظری این نوشتار بر این فرض استوار است که تاب آوری، ظرفیت بازگشت به تعادل پس از فشار و شکست را فراهم می کند و امید به آینده نیز با تقویت هدف مندی، انگیزش و پایداری رفتاری، مسیر پیشرفت تحصیلی را هموار می سازد مرور پژوهش های داخلی نشان می دهد که تاب آوری با سازگاری تحصیلی، بهزیستی روان شناختی و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت دارد و امید نیز از طریق افزایش پشتکار و معنا دادن به تلاش، عملکرد آموزشی را تقویت می کند در این مقاله، ضمن تبیین مفهومی متغیرها، سازوکارهای روان شناختی اثرگذاری آن ها بر عملکرد تحصیلی شرح داده می شود و سپس با تکیه بر مطالعات معتبر فارسی، زمینه های کاربردی برای مدرسه و خانواده استخراج می گردد نتیجه کلی آن است که تقویت هم زمان تاب آوری و امید می تواند به عنوان رویکردی پیشگیرانه و ارتقایی در مدارس متوسطه مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
موسوی، ناهید و رحمانی سامانی، بهمن و موسوی، زهرا،1404،بررسی نقش تاب آوری روان شناختی و امید به آینده در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه