چکیده مقاله
مدرسه یکی از مهم ترین محیط های رشد و تحول کودکان و نوجوانان است و نقش آن تنها به انتقال دانش و مفاهیم درسی محدود نمی شود، بلکه بخش قابل توجهی از رشد اجتماعی، عاطفی، شخصیتی و ارتباطی دانش آموزان نیز در این محیط شکل می گیرد دانش آموز در طول سال های تحصیل با موقعیت های متعددی مواجه می شود که مستلزم برقراری ارتباط با دیگران، بیان افکار و احساسات، پذیرش تفاوت ها، مدیریت هیجانات، حل اختلاف ها، همکاری با همکلاسی ها و سازگاری با قواعد و انتظارات اجتماعی است از این منظر، موفقیت دانش آموز در محیط آموزشی را نمی توان صرفا بر اساس نمرات درسی و عملکرد شناختی او ارزیابی کرد؛ بلکه میزان سازگاری وی با محیط مدرسه، توانایی ایجاد روابط سالم با همسالان، برخورد مناسب با تعارض ها و برخورداری از مهارت های اجتماعی و عاطفی نیز از مولفه های اساسی موفقیت و بهزیستی تحصیلی به شمار می روند دانش آموزی که از توانایی مناسبی برای برقراری ارتباط برخوردار است، می تواند نیازها و خواسته های خود را به شیوه ای مناسب بیان کند، پیام های دیگران را بهتر دریافت نماید و در موقعیت های اجتماعی واکنش های سنجیده تری نشان دهد در مقابل، ضعف در مهارت های ارتباطی ممکن است زمینه ساز سوءتفاهم، انزوای اجتماعی، تعارض با همسالان، کاهش احساس تعلق به مدرسه و در نهایت دشواری در سازگاری با محیط آموزشی شود سازگاری دانش آموزان یکی از مفاهیم مهم در حوزه روان شناسی تربیتی و علوم آموزشی است که به توانایی آنان برای هماهنگ شدن با شرایط محیطی، اجتماعی، عاطفی و تحصیلی اشاره دارد سازگاری مطلوب به این معنا نیست که دانش آموز همواره بدون مشکل یا تعارض باشد، بلکه نشان دهنده توانایی وی در مواجهه منطقی و انعطاف پذیر با مسائل، تغییر شرایط، انتظارات مدرسه و روابط بین فردی است دانش آموز سازگار می تواند در برابر فشارهای معمول زندگی مدرسه ای واکنش های متناسب نشان دهد، روابط مثبت خود را حفظ کند، از منابع حمایتی موجود استفاده نماید و در صورت مواجهه با مشکلات، راهکارهای مناسب برای حل آنها پیدا کند در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی نقش مهارت های ارتباطی، حل تعارض، همدلی و کیفیت روابط همسالان در سازگاری دانش آموزان پرداخته شود نتایج به دست آمده حاکی از آن است که مهارت های ارتباطی، توانایی حل تعارض، همدلی و کیفیت روابط همسالان از عوامل مهم در شکل گیری سازگاری اجتماعی، عاطفی و تحصیلی دانش آموزان هستند و تقویت همزمان این مولفه ها می تواند به ایجاد روابط سالم، احساس تعلق بیشتر و سازگاری مطلوب تر آنان با محیط مدرسه منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدزاده، فاطمه و خدایاری مامو، خدیجه و تراز، شهلا و دلیر، وجیهه،1404،بررسی نقش مهارت های ارتباطی، حل تعارض، همدلی و کیفیت روابط همسالان در سازگاری دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه