چکیده مقاله
در سال های اخیر، هوش مصنوعی به یکی از موثرترین عناصر تحول در نظام های آموزشی تبدیل شده و مرزهای سنتی برنامه درسی را دگرگون کرده است این فناوری با فراهم سازی امکان شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، دسترسی سریع به منابع و حمایت از یادگیری فعال، فرصت های تازه ای برای بهبود کیفیت آموزش ایجاد کرده است با این حال، ورود آن به محیط مدرسه تنها در صورتی اثربخش خواهد بود که در قالب یک برنامه درسی هدفمند و تربیت محور سامان یابد در غیر این صورت، امکان وابستگی شناختی، سطحی شدن یادگیری و کاهش مشارکت ذهنی دانش آموزان وجود دارد هوش مصنوعی می تواند در رشد استقلال فکری دانش آموزان نقش مثبت ایفا کند، مشروط بر آنکه به جای پاسخ گویی سریع و آماده، زمینه پرسشگری، تحلیل و انتخاب آگاهانه را فراهم سازد همچنین این فناوری می تواند خلاقیت را با ایجاد تنوع در تجربه های یادگیری و کمک به ترکیب ایده ها تقویت کند، اما استفاده بی راهنما از آن ممکن است به تقلید و کاهش اصالت منجر شود از سوی دیگر، تفکر انتقادی در مواجهه با پاسخ های تولیدشده توسط سامانه های هوشمند اهمیتی دوچندان می یابد، زیرا دانش آموزان باید بیاموزند که اطلاعات را ارزیابی کرده و اعتبار منابع را بسنجند بر این اساس، برنامه درسی آینده باید به گونه ای طراحی شود که فناوری را در خدمت پرورش توانایی های شناختی و شخصیتی دانش آموز قرار دهد هوش مصنوعی نه تهدیدی مطلق برای آموزش است و نه راه حلی کامل برای همه مسائل تربیتی اثر واقعی آن به نحوه طراحی، هدایت و ارزشیابی در برنامه درسی بستگی دارد اگر این فناوری با نگاهی انسان محور و تربیتی به کار گرفته شود، می تواند کیفیت یادگیری را ارتقا دهد و دانش آموزانی خلاق، مستقل و نقاد پرورش دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وکاری، کبری،1404،بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول برنامه درسی و تاثیر آن بر استقلال فکری، خلاقیت و تفکر انتقادی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه