چکیده مقاله
ژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد روش های تدریس فعال در ایجاد محیط یادگیری پویا و مشارکتی در مدارس ایران انجام شده است با توجه به چالش های نظام های آموزشی از جمله کاهش انگیزه تحصیلی و ناکارآمدی روش های سنتی، این پژوهش با رویکرد آمیخته کیفی کمی و طرح متوالی اکتشافی در مقطع متوسطه اول شهر شیراز اجرا شد در بخش کیفی، با نمونه گیری هدفمند، ۲۰ معلم و ۳۰ دانش آموز انتخاب و از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و جلسات گروه کانونی، داده ها جمع آوری و با تحلیل محتوای استقرایی در نرم افزار MAXQDA کدگذاری شدند یافته ها به شناسایی ۵ مولفه اصلی روش های تدریس فعال یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، ایفای نقش و شبیه سازی، و کاوشگری ، ۴ بعد پویایی محیط یادگیری انعطاف پذیری فضا، تنوع روش ها، تعامل پویا، جذابیت بخشی و ۳ بعد مشارکت دانش آموزان رفتاری، عاطفی، شناختی انجامید در بخش کمی، ۳۶۰ دانش آموز با روش خوشه ای تصادفی انتخاب و پرسشنامه محقق ساخته با ۶۵ گویه و طیف لیکرت تکمیل شد تحلیل داده ها با SPSS و AMOS نشان داد که میانگین نمرات پویایی و مشارکت در گروه آموزش دیده با روش های فعال، به طور معناداری بالاتر از گروه سنتی است ۰٫۰۰۱>P یادگیری مبتنی بر پروژه با ضریب بتای ۰٫۳۶ بیشترین تاثیر را داشت این روش ها ۵۹٪ از واریانس پویایی و ۵۵٪ از واریانس مشارکت را تبیین کردند همچنین، پویایی محیط نقش میانجی در رابطه بین روش های فعال و مشارکت دانش آموزان ایفا کرد موانع اصلی شامل کمبود فضای مناسب، منابع آموزشی، زمان کافی، مقاومت در برابر تغییر و نظام ارزشیابی سنتی شناسایی شدند در نهایت، مدل مفهومی سه سطحی طراحی، اجرا، ارزشیابی ارائه گردید که بر نقش معلم به عنوان تسهیل گر، انعطاف پذیری و مشارکت فعال دانش آموزان تاکید دارد و می تواند در توانمندسازی معلمان و طراحی فضاهای آموزشی جهت ارتقای کیفیت آموزش و پرورش مهارت های قرن بیست ویکم موثر واقع شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یمانی، نیکو،1404،بررسی کاربرد روش های تدریس فعال در ایجاد محیط یادگیری پویا و مشارکتی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه